بحران معیشت در محلههای کارگری زیر سایه تورم و بیکاری؛
وقتی پول نان و تعمیر کولر هم نیست؛ روایت سقوط طبقه متوسط به صف فرودستان
گرمای طاقتفرسای تابستان، تورم فزاینده و کاهش درآمد خانوارها، معیشت بسیاری از مزدبگیران را به مرحلهای رسانده که تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی نیز به چالشی روزانه تبدیل شده است. روایتهای میدانی از محلههای کارگرنشین نشان میدهد خانوادههایی که روزگاری زندگی آبرومندانهای داشتند، امروز برای پرداخت اجاره، خرید نان، تعمیر کولر یا حتی نگهداری لوازم ضروری خانه با مشکلات جدی دست و پنجه نرم میکنند.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴، افزایش مداوم هزینههای زندگی در کنار کاهش قدرت خرید، فشار سنگینی را بر دوش خانوارهای مزدبگیر گذاشته است؛ فشاری که به گفته فعالان کارگری، بیش از هر زمان دیگری در محلههای کارگرنشین قابل مشاهده است.
روایتهای میدانی از مناطقی مانند فردیس کرج و برخی محلههای کارگری مهرشهر، از تغییرات عمیق در سبک زندگی خانوادهها حکایت دارد. در برخی مجتمعهای مسکونی، دو یا حتی سه خانواده به دلیل ناتوانی در پرداخت اجارهبهای مسکن، ناچار شدهاند در یک واحد ۷۰ یا ۸۰ متری زندگی کنند؛ شرایطی که گاه تعداد ساکنان یک آپارتمان را به بیش از ۱۰ نفر رسانده است.
به گفته یکی از فعالان کارگری، بسیاری از این خانوادهها حتی توان پرداخت هزینه تعمیر کولر را ندارند. در برخی ساختمانها، بخش قابل توجهی از واحدها در اوج گرمای تابستان بدون کولر روزگار میگذرانند، زیرا هزینه تعویض موتور یا پمپ کولر برای ساکنان آنها غیرقابل تأمین است.
این روایتها تنها به هزینههای سرمایشی محدود نمیشود. فروش لوازم خانگی نیز به راهکاری برای تأمین هزینههای روزمره تبدیل شده است. برخی خانوادهها یخچال، تلویزیون یا دیگر وسایل منزل را میفروشند تا بتوانند بخشی از هزینههای جاری خود را پرداخت کنند. به گفته ساکنان این مناطق، کاهش مصرف مواد غذایی مانند گوشت و مرغ باعث شده حتی نگهداری یخچال برای برخی خانوارها ضرورتی نداشته باشد.
در همین حال، افزایش قیمت کالاهای اساسی نیز فشار مضاعفی بر معیشت مردم وارد کرده است. رشد قیمت نان، لبنیات، برنج و سایر اقلام ضروری، سهم بیشتری از درآمد خانوارها را به خود اختصاص داده و بسیاری از خانوادهها را ناچار به حذف یا کاهش مصرف برخی اقلام غذایی کرده است.
کارشناسان معتقدند طی سالهای اخیر، مجموعهای از عوامل از جمله تورم مزمن، افزایش هزینه مسکن، نوسانات اقتصادی و کاهش ارزش درآمدها، موجب کوچک شدن طبقه متوسط و افزایش جمعیت خانوارهای آسیبپذیر شده است. گروههایی مانند کارگران، کارمندان، معلمان، پرستاران و سایر حقوقبگیران که پیشتر از ثبات نسبی برخوردار بودند، اکنون بیش از گذشته با دغدغه تأمین هزینههای اولیه زندگی مواجهاند.
از سوی دیگر، فعالان کارگری میگویند رکود اقتصادی و کاهش فعالیت برخی کسبوکارها، بهویژه در ماههای اخیر، موجب بیکاری بخشی از کارگران خدماتی، رستورانها، باربران، رانندگان و مشاغل روزمزد شده و همین موضوع فشار معیشتی را تشدید کرده است.
برآوردهای مربوط به هزینه سبد معیشت نیز نشان میدهد فاصله میان درآمد خانوارهای مزدبگیر و هزینههای زندگی همچنان رو به افزایش است؛ موضوعی که به اعتقاد کارشناسان، در صورت تداوم میتواند پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گستردهای به همراه داشته باشد.
آنچه امروز در محلههای کارگرنشین دیده میشود، تنها آمار و ارقام نیست؛ بلکه روایت خانوادههایی است که برای تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی، از تعمیر یک کولر گرفته تا خرید چند قرص نان، با دشواریهای جدی روبهرو هستند؛ روایتی که بیش از هر چیز، از عمیقتر شدن شکاف میان درآمد و هزینههای زندگی حکایت دارد.
