خصوصیسازی مخابرات زیر ذرهبین فعالان کارگری؛
دکتر بسمل: خصوصیسازی سفره کارگران مخابرات را جمع کرد؛ استاندار هم به وعدهاش عمل نکرد!
دکتر علیاکبر بسمل، فعال پیشکسوت جامعه کارگری، در گفتوگو با «دسترنج ۲۴» از پشتپرده بلوکهشدن آییننامه ۸۹/۲۴ و تبعیضهای کلان مزدی در مخابرات پرده برداشت؛ روایتی تلخ از شرکتی که خصوصیسازی را به بهای فریز کردن رفاهیات کارگران تمام کرد.
به گزارش خبرنگار دسترنج،در روزگاری که واگذاریهای بزرگ دولتی با وعده «رفاه و بهرهوری» به روی میز میرفتند، کمتر کسی پیشبینی میکرد که سالها بعد، کارگران مخابرات برای بدیهیترین حقشان یعنی اجرای مصوبات قانونی، ناچار به راهروهای دادگستری پناه ببرند. امروز اما، واقعیت کارگاههای مخابرات با آن شعارهای پر زرقوبرق واگذاری، فاصلهای ۱۸۰ درجهای دارد.
«قانونِ روی کاغذ و سفرههای فریز شده»
دکتر علیاکبر بسمل، فعال باسابقه جامعه کارگری مخابرات، این بار با صراحتی بیسابقه به سراغ ریشههای این بحران رفته است. او ماجرای سقوط تدریجی رفاهیات کارگران را به توافقنامههایی گره میزند که روی کاغذ تصویب، اما در عمل فریز شدند. از نگاه بسمل، گره کار دقیقاً در نافرمانی از **آییننامه اجرایی استخدامی ۸۹/۲۴** است؛ سندی حقوقی که قرار بود لنگرگاه معیشت کارگران پس از خصوصیسازی باشد، اما از سال ۹۲ به بعد، به بهانههای مختلف در چرخدندههای بوروکراسی و مدیریت سلیقهای گرفتار آمد. او با استناد به توافقات بیسرانجام سال ۹۸ میگوید که کارگران بارها برای احقاق این حق بدون تنازل توافق کردند، اما با شروع سال ۱۴۰۰ باز هم همهچیز به حالت فریز درآمد تا ثابت شود سهم کارگران از سود مخابرات، فقط «وعدههای معلق» است.
«شلاقِ تبعیض بر تنِ نیروهای عملیاتی»
بخش تکاندهنده روایت بسمل، به شکاف طبقاتی حاکم بر سیستم پرداختها برمیدرخشد. او با دست گذاشتن روی ارقام پرداختها، پرده از تبعیض عمیقی برمیدارد که در قالب «حق جذب» اعمال میشود؛ جایی که سهم کارشناس و کاردان در کف جدول پرداختها نزدیک به صفر است، اما برای لایههای مدیریتی درصدهای نجومی تا بیش از صد درصد ثبت میشود. بسمل این نابرابری را نه یک اختلاف محاسباتی، که نقض آشکار عدالت میداند و مدیران را به چالش میکشد تا فیشهای حقوقی را روی میز بگذارند. او با تمثیلی ساده میگوید چطور میتوان کارگری را تا شب در باغ به کار کشید و در آخر، با بهانه «نبودِ درآمد» حقش را نداد، در حالی که سودهای کلان به جیب سهامداران سرازیر میشود؟
«سکوتِ پاستور و پیامکهایی که بیپاسخ ماند»
نگاه انتقادی بسمل به همینجا ختم نمیشود؛ او پیکان مطالبه را به سمت دولت و استانداری مازندران نیز نشانه میرود. او با اشاره به جلسات پیش از انتخابات با مسئولان دولتی استان و شخص استاندار، گلایه میکند که قرار بود صدای کارگران به گوش پاستور برسد، اما امروز حتی پیامکهای مطالبهگری کارگران نیز بدون پاسخ مانده است. از نظر این فعال کارگری، تشکلهای صنفی نیز در این میان مقصرند؛ تشکلهایی که به جای ایستادگی روی حق معیشت کارگر، در بزنگاههای سیاسی و انتخاباتی بازیچه میشوند و کارکرد واقعی خود را از دست میدهند. حرف نهایی او روشن است: بازنشستهای که عمرش را در این سیستم گذاشته، نباید برای لقمهای نان و بیمه تکمیلی، در راهروهای حل اختلاف سرگردان باشد.
به گزارش خبرنگار ما،دسترنج ۲۴ آمادگی دارد پاسخ رسمی مدیران شرکت مخابرات ایران، وزارت کار و مسئولان استانداری را درباره ادعاهای مطرحشده و دلایل عدم اجرای کامل آییننامه ۸۹/۲۴ منتشر کند.
جناب آقای دکتر بسمل سلام
ضمن تشکر و قدردانی از تمامی زحماتی که برای بازنشستگان خدمات کشوری میفرمایید بی نهایت سپاسگزارم
یاعلی
سلام آقای دکتر بسمل عزیز خیلی قشنگ بیان فرمودید دم شما گرم
کو گوش شنوا
سپاس از دکار بسمل بزرگوار که الحق و والانصاف زبان گویای پرسنل خدوم و تلاشگر مخابرات ( کشور ) هستند.