روایتهای متناقض از وضعیت تولید در استان؛
۱۳.۵ همت روی کاغذ، ۵۰ درصد واحدها در آستانه تعطیلی؟ / بالاخره صنعت مازندران در مسیر جهش است یا سقوط؟
در فاصله چند روز، دو مقام ارشد حوزه صنعت مازندران دو تصویر کاملاً متفاوت از وضعیت تولید ارائه کردهاند؛ مدیرکل صمت از اختصاص ۱۳.۵ همت تسهیلات، تکمیل صدها پروژه صنعتی و ایجاد ۲۰ هزار شغل جدید خبر میدهد، اما رئیس خانه صنعت هشدار میدهد که بیش از نیمی از واحدهای کوچک و متوسط استان در آستانه خاموشی ابدی قرار دارند. این تناقض بزرگ یک سؤال اساسی را مطرح میکند؛ بالاخره کدام روایت به واقعیت نزدیکتر است؟
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،سلیمان علیجاننژاد، مدیرکل صنعت، معدن و تجارت مازندران، از تصویب ۱۳.۵ همت تسهیلات برای بخش صنعت و تولید استان خبر داده و گفته است این منابع برای حدود ۳۹۰ واحد صنعتی اختصاص یافته است.
به گفته وی، نزدیک به ۶۰۰ واحد صنعتی نیمهتمام با پیشرفت بالای ۷۰ درصد در استان وجود دارد که با تزریق این منابع مالی میتوانند تکمیل شده و زمینه اشتغال بیش از ۲۰ هزار نفر را فراهم کنند.
اگر این وعدهها محقق شود، صنعت مازندران میتواند یکی از بزرگترین جهشهای سالهای اخیر خود را تجربه کند.
هشدار صنعتگران؛ صدای کارخانهها چیز دیگری میگوید
اما در سوی دیگر، رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت مازندران از شرایطی سخن میگوید که فاصله زیادی با تصویر ترسیمشده توسط مدیران دولتی دارد.
سید مجتبی رضوی معتقد است تورم ۶۰ درصدی، بحران تأمین مواد اولیه، مشکلات نقدینگی، سختگیری بانکها و مقاومت برخی دستگاهها در اجرای قوانین حمایتی، صنعت استان را به مرز بحران رسانده است.
او حتی هشدار داده که اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، بیش از ۵۰ درصد واحدهای کوچک و متوسط استان طی ماههای آینده با خطر تعطیلی مواجه خواهند شد.
سؤال اول؛ تسهیلات تصویب شده یا تسهیلات پرداخت شده؟
نخستین ابهام، فاصله میان «تصویب» و «پرداخت» است.
صنعتگران میگویند مشکل اصلی فقط نبود مصوبه نیست؛ مشکل آنجاست که بسیاری از مصوبات هرگز به موقع به دست تولیدکننده نمیرسد.
حال این سؤال مطرح است:
- چه میزان از این ۱۳.۵ همت واقعاً پرداخت خواهد شد؟
- بانکها چه تضمینی برای تسریع پرداخت دارند؟
- چند واحد تولیدی تا زمان دریافت این تسهیلات دوام خواهند آورد؟
سؤال دوم؛ ۲۰ هزار شغل جدید یا آغاز موج تعدیل نیرو؟
مدیرکل صمت از ایجاد بیش از ۲۰ هزار فرصت شغلی سخن میگوید.
اما رئیس خانه صنعت از تعدیل نیرو و احتمال تعطیلی گسترده واحدهای تولیدی هشدار میدهد.
اگر کارخانهها در آستانه تعطیلی هستند، اشتغال ۲۰ هزار نفری چگونه محقق خواهد شد؟
و اگر ظرفیت ایجاد این حجم از اشتغال وجود دارد، چرا فعالان بخش خصوصی چنین تصویر تیرهای از آینده صنعت استان ارائه میکنند؟
بانکها؛ ناجی تولید یا مانع تولید؟
شاید مهمترین نقطه اختلاف میان مسئولان و صنعتگران به عملکرد بانکها بازگردد.
فعالان صنعتی معتقدند دریافت تسهیلات سرمایه در گردش به فرآیندی فرسایشی تبدیل شده و بسیاری از واحدها در پیچوخم وثایق، ضمانتها و بروکراسی بانکی گرفتار شدهاند.
سؤال اینجاست که آیا بانکهایی که امروز برای تمدید وام واحدهای تولیدی همکاری نمیکنند، فردا در پرداخت هزاران میلیارد تومان تسهیلات جدید همراه خواهند بود؟
چه کسی راست میگوید؟
شاید واقعیت جایی میان این دو روایت باشد.
دولت از منابعی سخن میگوید که قرار است تزریق شود و صنعتگران از مشکلاتی میگویند که همین امروز خطوط تولید را تهدید میکند.
اما تا زمانی که آمار شفافی از تعداد واحدهای فعال، واحدهای تعطیلشده، میزان واقعی پرداخت تسهیلات و وضعیت اشتغال منتشر نشود، این پرسش همچنان بیپاسخ خواهد ماند:
آیا صنعت مازندران در آستانه یک جهش تاریخی قرار گرفته یا هشدار تعطیلی نیمی از واحدهای تولیدی، زنگ خطری است که هنوز جدی گرفته نشده است؟
