گفتوگوی اختصاصی «دسترنج ۲۴» با عضو هیئترئیسه اتاق بازرگانی ایران؛
«تحریم» آدرس غلط است؛ دولت دستوپای تولید را بسته است!
در حالی که اقتصاد ایران در گرداب مشکلات معیشتی و تورم گرفتار شده، عبدالله مهاجر، عضو هیئترئیسه اتاق بازرگانی ایران، در گفتوگویی صریح و بیپرده با «دسترنج ۲۴» پرده از حقیقتی تلخ برمیدارد. او معتقد است تکیه بر «تحریم» به عنوان عامل اصلی مشکلات، آدرس غلط دادن به مردم است. مهاجر با نقد صریح رویکرد دولتها، تأکید میکند که نه دشمن خارجی، بلکه مدیریت فربه و ناکارآمد داخلی است که با مداخلهگری در بخش خصوصی، موتور تولید کشور را خاموش کرده و فرصتهای طلایی را یکی پس از دیگری به خاکستر تبدیل میکند.
به گزارش خبرنگار ما،در حالی که اقتصاد ایران در گرداب مشکلات معیشتی و تورم گرفتار شده، عبدالله مهاجر، عضو هیئترئیسه اتاق بازرگانی ایران، در گفتوگویی صریح و بیپرده با «دسترنج ۲۴» پرده از حقیقتی تلخ برمیدارد. او معتقد است تکیه بر «تحریم» به عنوان عامل اصلی مشکلات، آدرس غلط دادن به مردم است. مهاجر با نقد صریح رویکرد دولتها، تأکید میکند که نه دشمن خارجی، بلکه مدیریت فربه و ناکارآمد داخلی است که با مداخلهگری در بخش خصوصی، موتور تولید کشور را خاموش کرده و فرصتهای طلایی را یکی پس از دیگری به خاکستر تبدیل میکند.
بسیاری از مسئولان، تحریمها را به عنوان دیوار بنبست اقتصاد ایران معرفی میکنند؛ اما نگاه عبدالله مهاجر به این مسئله کاملاً متفاوت است. او معتقد است اگرچه فشار خارجی واقعی است، اما نباید از این واقعیت غافل شد که بخش خصوصی کشور با وجود تمام محدودیتها، توانسته است تحریمها را تا حد زیادی بیاثر کند. به اعتقاد عضو هیئترئیسه اتاق بازرگانی، «تحریم» برای مدیران ناکارآمد به یک سپر بلا تبدیل شده تا ناتوانی خود در مدیریت منابع و تدبیر اقتصادی را پشت آن پنهان کنند. او تأکید میکند که ما حتی در دوران شدیدترین تحریمها، اگر دولتها تدبیر درستی داشتند و از توانمندی جوانان و بخش خصوصی استفاده میکردند، امروز شاهد سفرههای کوچکشده مردم نبودیم.
دولتِ فربه؛ مانع اصلی پیشرفت
مهاجر انگشت اتهام را مستقیماً به سمت ساختار اجرایی کشور نشانه میرود. او معتقد است ریشه اصلی بحران، یک اقتصاد ۸۰ درصد دولتی است که مثل بختک روی منابع کشور افتاده است. این عضو اتاق بازرگانی معتقد است تا زمانی که دولت به جای «نظارت» و «حمایت»، خودش «مجری» و «تصدیگر» باشد، هیچ اصلاحی رخ نخواهد داد. به باور او، برخی دولتها با شعارهای پرطمطراق آمدند اما در عمل، چیزی جز هزینه بر دوش مردم نگذاشتند. مهاجر تأکید دارد که مسئولیت مستقیم وضعیت امروز با دولت است و تا زمانی که این دولت فربه کوچک نشود، تورم و بیثباتی به عنوان میراث اصلی باقی خواهد ماند.
فرصتهای سوخته در بازار همسایگان
یکی از نکات کلیدی که مهاجر در این گفتوگوی اختصاصی به آن اشاره میکند، ظرفیت عظیمِ دستنخورده در اوراسیا و کشورهای همسایه است. او با حسرت از بازار عظیم روسیه و کشورهای CIS یاد میکند که میتوانست جایگزین بسیاری از وابستگیهای ما باشد. وقتی چین با روسیه ۲۵۰ میلیارد دلار تجارت میکند، سهم ۲ میلیارد دلاری ایران نشاندهنده یک «فاجعه در مدیریت صادرات» است. مهاجر معتقد است صادرکننده ایرانی به جای تمرکز بر کیفیت و بازاریابی، باید تمام توانش را صرف جنگیدن با بروکراسیهای اداری و بخشنامههای خلقالساعهای کند که دولت هر روز برایش میتراشد.
یک تصمیم برای نجات اقتصاد
وقتی از مهاجر پرسیده میشود که «اگر تنها یک تصمیم اقتصادی داشتی که باید همین فردا اجرا میشد چه بود؟»، پاسخ او صریح و بدون تعارف است: «واگذاری کامل امور اقتصادی به بخش خصوصی با اعتقاد قلبی». او معتقد است اگر دولت دستش را از گلوی بخش خصوصی بردارد و تنها نقش ناظر و تسهیلگر را ایفا کند، بسیاری از گرفتاریهای مردم در کوتاهمدت حل خواهد شد.
ایران؛ وطنی که باید ساخت
در انتهای این گفتگو، مهاجر نگاهی وطنپرستانه دارد. او مهاجرت را راهحل نمیداند و معتقد است هیچجای دنیا ایران نمیشود. او به صراحت میگوید که نه تنها با فعالیت فرزندانش در کشور مخالفتی ندارد، بلکه معتقد است باید در ایران ماند و ساخت. از نظر او، ایران بهترین جا برای کار و زندگی است، به شرطی که مدیریت کشور به دست کسانی بیفتد که معنای «توسعه» و «اعتماد به مردم» را میفهمند.
