جزئیات ماده ۲۴ قانون کار؛
سنوات کارگران چگونه محاسبه میشود؟
ماده ۲۴ قانون کار، یکی از مهمترین مقررات مربوط به حقوق کارگران در زمان پایان رابطه کاری است؛ مقررهای که بر اساس آن، کارفرما مکلف است در صورت خاتمه قرارداد کار، مزایای پایان کار کارگر را مطابق قانون پرداخت کند.
به گزارش دسترنج ۲۴، موضوع پرداخت سنوات و مزایای پایان کار همواره یکی از مهمترین مسائل میان کارگران و کارفرمایان است. ماده ۲۴ قانون کار در این زمینه، تکلیف کارفرما را مشخص کرده و برای سابقه خدمت کارگر، مزایای پایان کار در نظر گرفته است.
بر اساس این ماده، در صورت خاتمه قرارداد کار، کارفرما مکلف است به کارگری که مطابق قرارداد، یک سال یا بیشتر به کار اشتغال داشته است، برای هر سال سابقه، اعم از متوالی یا متناوب، معادل یک ماه آخرین حقوق وی را به عنوان مزایای پایان کار پرداخت کند.
سنوات به چه کسانی تعلق میگیرد؟
مطابق ماده ۲۴، ملاک اصلی پرداخت مزایای پایان کار، خاتمه رابطه کاری و میزان سابقه کار است. بنابراین کارگری که قراردادش به پایان میرسد، در صورت داشتن شرایط قانونی، مشمول دریافت مزایای پایان کار خواهد بود.
نکته مهم این است که سابقه کار میتواند متوالی یا متناوب باشد و قانون برای هر سال سابقه، معادل یک ماه آخرین حقوق را به عنوان مزایای پایان کار تعیین کرده است.
محاسبه سنوات چگونه انجام میشود؟
مبنای کلی محاسبه سنوات بر اساس ماده ۲۴، تعداد سالهای سابقه کار و آخرین حقوق کارگر است.
برای نمونه، اگر آخرین حقوق فرد ۲۰ میلیون تومان و سابقه کار او سه سال باشد، در یک محاسبه ساده، مبلغ مزایای پایان کار معادل ۶۰ میلیون تومان خواهد بود.
البته در پروندههای واقعی، برای محاسبه دقیق مطالبات کارگر باید وضعیت قرارداد، مدت دقیق اشتغال، میزان حقوق و مزایای مشمول و سایر مقررات مرتبط نیز بررسی شود.
تفاوت سنوات با عیدی چیست؟
یکی از اشتباهات رایج، یکسان دانستن «سنوات» و «عیدی» است. این دو عنوان از نظر قانونی متفاوت هستند.
سنوات یا مزایای پایان کار مربوط به مزایایی است که به مناسبت خاتمه رابطه کاری و بر اساس سابقه خدمت پرداخت میشود؛ در حالی که عیدی و پاداش سالانه مقررات و نحوه محاسبه جداگانهای دارد.
یک نکته مهم برای کارگران
پرداخت سنوات، موضوعی جدا از حقوق و دستمزد جاری کارگر است و کارگر در زمان پایان رابطه کاری باید وضعیت مطالبات خود را بهصورت کامل بررسی کند. در صورت بروز اختلاف نیز مراجع حل اختلاف اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی میتوانند نسبت به رسیدگی به اختلافات کارگر و کارفرما اقدام کنند.
در نهایت، ماده ۲۴ قانون کار را میتوان یکی از مهمترین مبانی قانونی حمایت از کارگران در زمان پایان اشتغال دانست؛ مادهای که بر پرداخت مزایای پایان کار متناسب با سابقه خدمت تأکید دارد و آگاهی از آن میتواند از تضییع حقوق کارگران جلوگیری کند.
