یادداشت تحلیلی؛
آزمون بزرگ مدافعان شالیزار؛ وقت سکوت نیست
تصمیم برای حذف ممنوعیت واردات برنج در فصل برداشت، فقط یک تصمیم اقتصادی نیست؛ آزمونی برای سنجش میزان پایبندی دولت، مجلس و مدیران استانی به شعار حمایت از تولید داخلی است.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،سالهاست از کشاورزان خواسته میشود تولید را افزایش دهند، امنیت غذایی کشور را تأمین کنند و در سختترین شرایط اقلیمی و اقتصادی، زمینهای خود را حفظ کنند. اما سؤال اینجاست؛ آیا سیاستگذار نیز به همان اندازه از تولیدکننده حمایت میکند؟
امروز شالیکار مازندرانی و گیلانی با افزایش هزینه بذر، کود، سم، سوخت، ماشینآلات، آب، دستمزد کارگر و هزینه برداشت روبهروست. طبیعی است که تنها امید او، فروش محصول در فصل برداشت با قیمتی منصفانه باشد. حال اگر درست در همین مقطع، درهای واردات باز شود، اولین قربانی این تصمیم، تولیدکننده داخلی خواهد بود.
هشدار احمد فاطمی، رئیس مجمع نمایندگان مازندران، را نباید صرفاً یک موضعگیری سیاسی تلقی کرد. این هشدار، مطالبه هزاران شالیکاری است که نگرانند محصولشان پیش از ورود به بازار، زیر سایه برنج وارداتی بیارزش شود.
اما اکنون یک مطالبه جدیتر مطرح است؛ سایر نمایندگان شمال کشور کجا هستند؟
نمایندگان گیلان، گلستان و دیگر نمایندگان مازندران باید صریح و شفاف موضع خود را اعلام کنند. اگر این تصمیم به زیان کشاورزان است، سکوت معنایی جز تأیید ندارد. مردم انتظار دارند صدای واحدی از مجمع نمایندگان استانهای شمالی شنیده شود؛ صدایی که از معیشت کشاورزان دفاع کند، نه اینکه پس از افت قیمت برنج، تنها به صدور بیانیههای اعتراضی بسنده شود.
مطالبه دیگر متوجه استانداران مازندران، گیلان و گلستان است. استانداران، عالیترین مقام اجرایی استانها هستند و بیش از هر کسی از وضعیت اقتصادی روستاها و شالیزارها آگاهی دارند. اکنون زمان آن رسیده است که بهصورت رسمی اعلام کنند آیا با آزادسازی واردات برنج در فصل برداشت موافقند یا خیر. سکوت مدیران استانی در برابر تصمیمی که مستقیماً بر اقتصاد استانهای شمالی اثر میگذارد، قابل دفاع نیست.
از سوی دیگر، وزارت جهاد کشاورزی نیز باید به یک سؤال اساسی پاسخ دهد؛ چگونه میتوان هم از حمایت از تولید داخلی سخن گفت و هم تصمیمی گرفت که احتمال کاهش قیمت محصول کشاورز در حساسترین زمان فروش را افزایش دهد؟ اگر ضرورتی برای واردات وجود دارد، چرا زمانبندی آن به بعد از پایان فصل برداشت موکول نمیشود؟
امروز مسئله فقط برنج نیست؛ مسئله، اعتماد تولیدکننده به سیاستهای حمایتی کشور است. اگر کشاورز احساس کند هر سال در فصل برداشت با تصمیمات ناگهانی روبهرو میشود، انگیزهای برای ادامه تولید باقی خواهد ماند؟
اکنون توپ در زمین دولت، وزارت جهاد کشاورزی، استانداران و همه نمایندگان استانهای شمالی است. مردم منتظر شعار نیستند؛ منتظر موضعگیری شفاف و اقدام عملی هستند. دفاع از شالیکار، دفاع از امنیت غذایی کشور است و این دفاع، آزمونی است که هیچ مسئولی نباید از آن با سکوت عبور کند.
