دسترنج گزارش می دهد؛
آرامش در بازارها یا فریبِ یک توافق موقت؟/ ارز و طلا در انتظار سرنوشت تنشها
با انتشار خبرهای مربوط به کاهش تنشهای سیاسی، بازارهای ارز و طلا واکنش فوری نشان دادهاند؛ اما کارشناسان هشدار میدهند اقتصاد ایران هنوز با ثبات پایدار فاصله دارد و هر موج جدید نااطمینانی میتواند دوباره التهاب را به بازارها بازگرداند.
به گزارش خبرنگار دسترنج،بازار ارز و طلا بار دیگر به اخبار سیاسی واکنش نشان دادهاند؛ واکنشی سریع، هیجانی و البته قابل پیشبینی. هر بار که نشانهای از کاهش تنشهای سیاسی مخابره میشود، قیمتها عقب مینشینند، فضای روانی جامعه تغییر میکند و امید به بازگشت ثبات اقتصادی دوباره زنده میشود. اما سوال اصلی اینجاست؛ آیا این آرامش موقتی است یا میتواند آغاز یک ثبات پایدار باشد؟
واقعیت این است که اقتصاد بیش از هر چیز به «اطمینان» نیاز دارد. هیچ سرمایهگذاری در فضای مبهم تصمیم جدی نمیگیرد، هیچ تولیدکنندهای بدون تصویر روشن از آینده برنامهریزی بلندمدت نمیکند و هیچ بازاری در سایه ترس و نااطمینانی آرام نمیماند. اقتصاد در فضای بلاتکلیفی، فرسوده و عصبی میشود؛ درست همان وضعیتی که طی سالهای اخیر در بسیاری از بازارها دیده شده است.
در چنین شرایطی، حتی خبر یک توافق موقت یا کاهش تنش میتواند مانند یک شوک روانی عمل کند. نخستین اثر آن معمولاً در بازارهای سفتهبازانه دیده میشود؛ جایی که معاملهگران با کوچکترین سیگنال سیاسی وارد خرید یا فروش میشوند. به همین دلیل بازار ارز و طلا سریعتر از سایر بخشها واکنش نشان میدهند و ممکن است برای مدتی با افت قیمت مواجه شوند.
اما پشت این کاهش قیمتها، یک واقعیت مهم پنهان است؛ اقتصاد ایران با یک خبر یا توافق کوتاهمدت متحول نمیشود. بازارهای مولد مانند تولید، صنعت و سرمایهگذاری، به چیزی فراتر از اخبار مقطعی نیاز دارند؛ ثبات واقعی، سیاستگذاری قابل پیشبینی و کاهش ریسکهای مزمن اقتصادی.
از سوی دیگر، فضای رسانهای و موج اخبار منفی نیز نقش مهمی در رفتار بازارها دارد. انتشار تحلیلهای ناامیدکننده و تشدید نگرانی درباره آینده، میتواند حتی اثر مثبت کاهش تنشها را نیز خنثی کند. در چنین فضایی، ترس سریعتر از امید در جامعه منتشر میشود و همین موضوع بازگشت اعتماد را دشوار میکند.
با این حال، بسیاری از تحلیلگران یک نکته را قطعی میدانند؛ اقتصاد حتی با یک شرایط سخت اما قابل پیشبینی، بهتر از وضعیت مبهم و نامعلوم عمل میکند. فعال اقتصادی شاید بتواند خود را با محدودیتها تطبیق دهد، اما با بیثباتی و آینده نامشخص نمیتواند تصمیم بلندمدت بگیرد.
اکنون بازارها در نقطهای حساس ایستادهاند؛ جایی میان امید و تردید. اگر کاهش تنشها ادامهدار باشد، ممکن است بخشی از التهاب اقتصادی فروکش کند. اما اگر دوباره فضای نااطمینانی بازگردد، بازارها نیز بار دیگر به همان چرخه همیشگی هیجان، افزایش قیمت و فرار سرمایه بازخواهند گشت.
