روایت تلخ یک بازنشسته قائمشهری از کوچک شدن سفره معیشت و بلاتکلیفی مطالبات بازنشستگان؛
بازنشسته قائمشهری: با حقوق ۱۳.۵ میلیون تومانی چگونه زندگی کنیم؟ / گوشت از سفرهمان حذف شده است
یک بازنشسته تأمین اجتماعی از قائمشهر در پیامی به گروه رسانهای دسترنج، با انتقاد از محقق نشدن وعده ترمیم حقوق و افزایش اعتبار کالابرگ، از فشار سنگین هزینههای زندگی، حذف گوشت از سفره خانوار و کاهش مصرف مرغ به ماهی یکبار گلایه کرد و خواستار رسیدگی فوری مسئولان به وضعیت معیشتی بازنشستگان شد.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴، «دیگر با این حقوق نمیتوان زندگی کرد»؛ این جمله بخشی از گلایههای یک بازنشسته تأمین اجتماعی از قائمشهر است که در پیامی به گروه رسانهای دسترنج، از دشواری تأمین هزینههای اولیه زندگی و بینتیجه ماندن وعدههای حمایتی مسئولان سخن گفته است.
این بازنشسته که در سال ۱۴۰۱ بازنشسته شده، با اشاره به وعده افزایش مجدد حقوق در شهریورماه میگوید: آقای وزیر، خودتان اعلام کردید قرار است در شهریورماه بار دیگر حقوقها افزایش پیدا کند. ما هم به همین وعده دل خوش کردیم و منتظر ماندیم، اما هنوز خبری از تحقق آن نیست. حالا نمایندگان مجلس و مسئولان مختلف درباره ضرورت افزایش حقوق بازنشستگان صحبت میکنند، اما چرا شما سکوت کردهاید؟
وی ادامه میدهد: من شبانهروز اخبار را دنبال میکنم تا ببینم بالاخره چه تصمیمی برای بازنشستگان گرفته میشود، اما با وجود همه پیگیریها و مطالبهگریها، هنوز صدای روشنی از سوی دولت و وزارت کار شنیده نمیشود.
وعده افزایش حقوق چه شد؟
این بازنشسته با اشاره به بلاتکلیفی موضوع ترمیم دستمزدها در نیمه دوم سال، معتقد است بازنشستگان بیش از هر چیز به تصمیم عملی مسئولان نیاز دارند.
وی میگوید: هر روز درباره افزایش حقوق و بهبود وضعیت معیشتی صحبت میشود، اما در عمل اتفاقی نمیافتد. ما بازنشستگان سالها کار کردهایم و حق بیمه پرداختهایم تا امروز در دوران بازنشستگی حداقل دغدغه تأمین نان و مخارج زندگی را نداشته باشیم، اما حالا برای هزینههای روزمره هم با مشکل روبهرو هستیم.
کالابرگ هم نتوانست از فشار گرانی کم کند
این بازنشسته در بخش دیگری از پیام خود، به موضوع اعتبار کالابرگ اشاره کرده و میافزاید: امیدوار بودیم اعتبار کالابرگ به ازای هر نفر ۵۰۰ هزار تومان افزایش پیدا کند، اما این انتظار هم بینتیجه ماند. من با ماهی ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان حقوق، در این گرانی چگونه میتوانم زندگی کنم؟ واقعاً با این پول نمیشود زندگی کرد.
او با اشاره به افزایش مداوم قیمت کالاهای اساسی میگوید: قیمتها هر روز تغییر میکند. صبح برای خرید به بازار میرویم، یک قیمت میبینیم و بعدازظهر با قیمت دیگری روبهرو میشویم. ما به افزایش حقوق دل خوش کرده بودیم و بعد هم به وعده افزایش اعتبار کالابرگ امیدوار شدیم، اما هیچکدام محقق نشد.
حذف گوشت از سفره؛ مرغ هم به غذای ماهانه تبدیل شد!
این بازنشسته با بیان اینکه گرانی مواد غذایی مستقیماً سفره خانوار او را کوچک کرده است، میگوید: فشار اقتصادی واقعاً کمرشکن شده است. قیمت سیبزمینی به کیلویی ۱۰۰ هزار تومان و گوجهفرنگی به ۸۰ هزار تومان رسیده است. یک حقوقبگیر چقدر درآمد دارد که امروز کالایی را کیلویی ۸۰ هزار تومان بخرد و فردا همان کالا را با قیمت ۱۲۰ هزار تومان تهیه کند؟
وی با لحنی گلایهآمیز ادامه میدهد: گوشت را بهکلی از سفرهمان حذف کردهایم و مصرف مرغ را هم به حداقل رساندهایم؛ بهطوریکه شاید در طول یک ماه فقط یک بار بتوانیم مرغ بخریم. ما بازنشستگان پشتوانه دیگری نداریم و تمام امیدمان به همین حقوق بازنشستگی است، اما این حقوق با هزینههای سرسامآور زندگی تناسبی ندارد.
بازنشستگان دیگر توان تحمل وعدههای تکراری را ندارند
این بازنشسته قائمشهری در پایان پیام خود با تأکید بر ضرورت توجه جدی مسئولان به وضعیت مستمریبگیران میگوید: ما بعد از سالها کار و پرداخت حق بیمه، انتظار داریم دستکم بتوانیم هزینههای اولیه زندگی خود را تأمین کنیم. حالا نه وعده افزایش حقوق به نتیجه رسیده و نه حمایتی که از طرح کالابرگ انتظار داشتیم محقق شده است.
وی از مسئولان میخواهد صدای بازنشستگان را بشنوند و به جای تکرار وعدهها، برای مهار گرانی، افزایش قدرت خرید و بهبود وضعیت معیشتی این قشر اقدام عملی انجام دهند.
روایت این بازنشسته قائمشهری، بار دیگر این مطالبه جدی را پیش روی مسئولان قرار میدهد که آیا حقوق بازنشستگی و حمایتهای معیشتی موجود، پاسخگوی هزینههای واقعی زندگی بازنشستگان است؟

