یادداشت | دسترنج ۲۴

بازنشسته را با پول خودش سر کار نگذارید!

کد خبر: 4822
|

بازنشسته‌ای که بیستم ماه جیبش خالی شده، با اعتبار خرید قرار است چه دردی از زندگی‌اش دوا کند؟ اجاره خانه را با آن بدهد؟ دارویش را بخرد؟ خرج سفره خانواده را تأمین کند؟ یا فقط چند روز زودتر همان حقوقی را خرج کند که قرار است ماه بعد از آن کم شود؟

کد خبر: 4822
|

این روزها از طرحی به نام «تأمین رفاه» صحبت می‌شود؛ طرحی که قرار است به بازنشستگان کمک کند زودتر خرید کنند. اما یک سؤال ساده دارد: وقتی روز بیستم اعتباری به اندازه مستمری بازنشسته شارژ می‌شود و با واریز حقوق، همان مبلغ از حسابش برداشت می‌شود، چه چیزی به زندگی او اضافه شده است؟

پول تازه‌ای وارد جیب بازنشسته نشده؛ فقط پول خودش را زودتر خرج کرده است. پس این همه حرف از رفاه برای چیست؟

عنایت طالبی، نایب‌رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران، در گفت‌وگوی اختصاصی با دسترنج ۲۴ همین سؤال را مطرح کرده است؛ اینکه کدام بخش از این طرح قرار است سفره بازنشسته را بزرگ‌تر کند؟

حرفش روشن است: بازنشسته مشکلش چند روز زودتر رسیدن حقوق نیست؛ مشکلش حقوقی است که به آخر ماه نمی‌رسد.

کسی که باید بین خرید دارو و تأمین هزینه‌های خانه حساب‌وکتاب کند، با یک کیف پول اعتباری به رفاه نمی‌رسد. درد بازنشسته را نمی‌شود با جابه‌جایی تاریخ پرداخت پنهان کرد. وقتی قیمت‌ها بالا می‌رود و مستمری از هزینه‌های زندگی عقب می‌ماند، اعتبار چندروزه فقط صورت مسئله را تغییر می‌دهد.

از طرف دیگر، چرا بازنشسته باید برای خرید به فروشگاه‌های مشخص و طرف قرارداد پلتفرم‌های وایب، پی‌ول و تأمینو محدود شود؟ مگر قرار نیست این طرح به نفع او باشد؟ پس چرا حق انتخابش باید محدود شود؟

بازنشسته باید بتواند بگردد، قیمت‌ها را مقایسه کند و از هر فروشگاهی که ارزان‌تر می‌فروشد خرید کند. اگر قرار است این فروشگاه‌ها مزیتی داشته باشند، باید معلوم شود کالاها واقعاً ارزان‌ترند یا فقط نام تخفیف و حمایت روی آن‌ها گذاشته شده است. بازنشسته آن‌قدر درآمد ندارد که هزینه آزمون‌وخطای طرح‌های جدید را هم بدهد.

مسئله فقط این طرح نیست. مسئله این است که بازنشسته بعد از سال‌ها کار و پرداخت حق بیمه، امروز برای ساده‌ترین نیازهای زندگی نگران است. روزگاری که باید حاصل یک عمر زحمتش را ببیند، به حساب‌وکتاب دارو، اجاره و خرید روزانه می‌گذرد.

انتظار بازنشستگان چیز عجیب‌وغریبی نیست؛ اجرای قانون، درمان قابل دسترس، مستمری متناسب با هزینه‌های زندگی و حفظ کرامت انسانی. مواد ۵۴، ۹۶ و ۱۱۱ قانون تأمین اجتماعی هم از جمله مطالباتی است که طالبی بر اجرای آن‌ها تأکید کرده است.

سازمان تأمین اجتماعی اگر واقعاً به فکر رفاه بازنشسته است، بهتر است به جای بزرگ کردن عنوان طرح‌ها، به این فکر کند که چرا کسی که یک عمر کار کرده، هنوز برای گذران روزهای آخر ماه درمانده است.

بازنشسته صدقه نمی‌خواهد؛ حقش را می‌خواهد. قرار نیست پول خودش را ده روز زودتر خرج کند و بعد با حقوقی کمتر، دوباره چشم‌انتظار ماه بعد بماند. رفاه یعنی سفره بازنشسته خالی نماند؛ نه اینکه خالی بودن جیبش را با یک کیف پول اعتباری بزک کنیم.

دیدگاه خود را بنویسید