دبیر کانون بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی مازندران:
بازنشسته برای درمان هم باید از جیبش هزینه کند؛ پس قانون تأمین اجتماعی کجای زندگی اوست؟
موسی داداشی، دبیر کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران در گفتوگوی اختصاصی مطرح کرد؛ بازنشستگان از وعدههای تکراری خستهاند، اجرای قانون و ترمیم واقعی قدرت خرید را میخواهند.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،بازنشستگی قرار بود دوران آرامش پس از سالها کار و تلاش باشد؛ اما برای بخش بزرگی از بازنشستگان تأمین اجتماعی، این روزها به دورهای از نگرانیهای تمامنشدنی درباره هزینههای زندگی، درمان و تأمین نیازهای اولیه تبدیل شده است. از یک سو مستمریها زیر فشار تورم قدرت خرید خود را از دست میدهند و از سوی دیگر، هزینههای درمان هر روز سهم بیشتری از درآمد محدود بازنشستگان را میبلعد. این در حالی است که قوانین حمایتی، از جمله ماده ۵۴ قانون تأمین اجتماعی، تکالیف مشخصی را برای ارائه خدمات درمانی پیشبینی کردهاند. با این حال، فاصله میان آنچه قانون مقرر کرده و آنچه بازنشسته در زندگی روزمره تجربه میکند، همچنان محل انتقاد است.
موسی داداشی، دبیر کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران و رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی شهرستان ساری، در گفتوگوی اختصاصی با اشاره به شرایط معیشتی بازنشستگان میگوید: امروز مهمترین دغدغه این قشر، فاصله عمیق میان درآمد و هزینههای واقعی زندگی است. بازنشستهای که ۳۰ سال یا بیشتر حق بیمه پرداخت کرده، انتظار دارد پس از پایان دوران اشتغال، دستکم از حداقل امنیت اقتصادی و درمانی برخوردار باشد؛ اما متأسفانه واقعیت زندگی بسیاری از بازنشستگان با چنین انتظاری فاصله دارد.
وی با تأکید بر اینکه بازنشستگان خواسته غیرمتعارفی ندارند، میافزاید: صحبت ما اجرای قانون است، نه مطالبه امتیاز ویژه. کسی که سالها حق بیمه پرداخته، نباید برای تأمین هزینههای ابتدایی درمان و زندگی خود هر روز با نگرانی تازهای روبهرو شود. متأسفانه امروز بسیاری از بازنشستگان پیش از مراجعه به پزشک، ابتدا به هزینه و توان مالی خود فکر میکنند؛ این وضعیت با شأن و جایگاه کسانی که سالها در چرخه تولید و خدمت کشور حضور داشتهاند، همخوانی ندارد.
داداشی با اشاره به ماده ۵۴ قانون تأمین اجتماعی و موضوع درمان بازنشستگان تصریح میکند: وقتی قانون برای ارائه خدمات درمانی تکلیف مشخص کرده است، باید پرسید چرا بازنشسته همچنان ناچار است برای برخورداری از خدمات درمانی مناسب، هزینههای مضاعف بپردازد؟ ما منکر نقش بیمه تکمیلی در جبران بخشی از هزینهها نیستیم، اما بیمه تکمیلی نباید به ابزاری برای انتقال بار مسئولیت درمان به دوش بازنشسته تبدیل شود. کسی که با مستمری محدود زندگی میکند، چگونه میتواند هم هزینههای روزمره خانواده را تأمین کند و هم سهم بیمه تکمیلی، دارو، آزمایش، ویزیت و سایر مخارج درمان را بپردازد؟
دبیر کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران ادامه میدهد: مسئله فقط درمان نیست؛ معیشت نیز به یکی از نگرانیهای جدی این قشر تبدیل شده است. هزینههای مسکن، خوراک، پوشاک، حملونقل و خدمات هر روز افزایش پیدا میکند، اما قدرت خرید مستمریبگیران متناسب با این تغییرات ترمیم نمیشود. در چنین شرایطی، افزایش حقوق اگر نتواند فاصله درآمد و هزینههای واقعی را کاهش دهد، اثر آن در زندگی بازنشسته چندان محسوس نخواهد بود.
وی با اشاره به ضرورت اجرای قوانین مرتبط با افزایش حقوق و دستمزد میگوید: ماده ۱۱۱ قانون تأمین اجتماعی و سایر احکام مرتبط با افزایش مستمری باید با هدف حفظ قدرت خرید بازنشستگان مورد توجه جدی قرار گیرد. بازنشسته با درصد افزایش حقوق زندگی نمیکند؛ او باید با مبلغی که در پایان ماه دریافت میکند، هزینههای واقعی خانوادهاش را بپردازد. بنابراین ملاک تصمیمگیری نباید صرفاً اعلام درصد افزایش باشد، بلکه باید دید این افزایش چه میزان از فشار اقتصادی را کاهش میدهد.
داداشی همچنین درباره وعده افزایش دومرحلهای حقوق تأکید میکند: هر اقدامی که بتواند بخشی از کاهش قدرت خرید بازنشستگان را جبران کند، قابل توجه است؛ اما این موضوع نباید در حد وعده و طرح باقی بماند. بازنشسته نمیتواند هزینه دارو، اجارهخانه و مایحتاج روزانه را به امید تصمیمی نامعلوم به تعویق بیندازد. اگر قرار است افزایش حقوقی در دو مرحله اجرا شود، باید زمانبندی، منابع مالی و نحوه اجرای آن بهصورت شفاف اعلام شود. وعده بدون زمان مشخص، دردی از سفره کوچکشده بازنشسته دوا نمیکند.
رئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی شهرستان ساری با تأکید بر مسئولیت کانونهای بازنشستگی در پیگیری مطالبات صنفی خاطرنشان میکند: وظیفه ما این است که صدای بازنشستگان باشیم و اجازه ندهیم مطالبات قانونی آنها در میان مکاتبات و جلسات اداری فراموش شود. از تعامل و گفتوگو با مسئولان استقبال میکنیم، اما تعامل به معنای کنار گذاشتن مطالبهگری نیست.
وقتی موضوع به سلامت و معیشت میلیونها بازنشسته مربوط میشود، باید پاسخها روشن، تصمیمها عملی و نتیجه اقدامات قابل ارزیابی باشد.
وی ادامه میدهد: از سازمان تأمین اجتماعی، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سایر دستگاههای مسئول انتظار داریم به جای پاسخهای کلی و وعدههای تکراری، برای مشکلات درمانی و معیشتی بازنشستگان راهکار اجرایی ارائه کنند. اجرای تعهدات درمانی، تقویت قدرت خرید مستمریبگیران و تعیین تکلیف مطالبات مربوط به افزایش حقوق، موضوعاتی نیستند که بتوان آنها را برای همیشه به آینده موکول کرد.
داداشی در پایان با بیان اینکه بازنشستگان خواهان برخورداری از حقوق قانونی و حفظ کرامت انسانی خود هستند، میگوید: بازنشسته امروز بیش از هر چیز به آرامش نیاز دارد؛ آرامش برای درمان، برای تأمین معاش خانواده و برای گذراندن سالهایی که حاصل یک عمر کار و تلاش اوست. احترام به بازنشسته فقط با برگزاری مراسم و صدور پیامهای مناسبتی محقق نمیشود؛ احترام واقعی زمانی معنا پیدا میکند که آثار آن در زندگی مردم دیده شود.
قانون برای اجراست، نه بایگانی؛ بازنشسته هم برای برخورداری از حقوق قانونی خود نباید هر روز از نو مطالبهگری کند.


بله درسته قانون برای اجراست