سلیم بهرامی، عضو هیأتمدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران:
با چند صد هزار تومان کالابرگ نمیتوان به جنگ گرانی رفت؛ مردم با وعده سیر نمیشوند!
سید محمد سلیم بهرامی، عضو هیأتمدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران، با انتقاد از شیوه اجرای طرح خوداظهاری برای تعیین مشمولان افزایش اعتبار کالابرگ گفت: وقتی مردم هر روز با قیمتهای تازه و هزینههای سنگین زندگی روبهرو هستند، انتظار دارند حمایتهای دولتی واقعاً گرهی از مشکلاتشان باز کند؛ نه اینکه برای دریافت همین حمایت محدود، گرفتار سامانههای مختل و فرآیندهای پیچیده شوند.
سلیم بهرامی در گفتوگو با خبرنگار دسترنج ۲۴ اظهار کرد: «مسئله امروز مردم این نیست که کالابرگ با چه عنوانی پرداخت میشود یا در کدام سامانه باید اطلاعاتشان را ثبت کنند؛ سؤال اصلی این است که این حمایت در نهایت چقدر از هزینههای زندگیشان را کم میکند؟ وقتی قیمت کالاهای اساسی بالا میرود، مردم اثر گرانی را مستقیم در سفره خود میبینند. بنابراین طبیعی است که انتظار داشته باشند حمایت دولت هم متناسب با همین واقعیت باشد.»
مردم نباید پشت درِ سامانهها معطل بمانند!
وی با اشاره به مشکلات گزارششده در سامانه «دولت من» افزود: «وقتی از میلیونها سرپرست خانوار خواسته میشود اطلاعات مالی خود را ثبت کنند، باید از قبل برای این حجم از مراجعه برنامهریزی شده باشد. نمیشود فراخوان داد، مردم را به سامانه هدایت کرد و بعد عدهای با اختلال و دشواری در ثبت اطلاعات مواجه شوند. اگر قرار است اطلاعات مردم مبنای تصمیمگیری درباره معیشتشان باشد، دسترسی به این فرآیند باید ساده، روشن و قابل اعتماد باشد.»
عضو هیأتمدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران ادامه داد: «مردم نباید بهخاطر اختلال فنی، ناآگاهی از مراحل ثبتنام یا کمبود فرصت، از حقی که ممکن است مشمول آن باشند محروم شوند. مسئولان باید تضمین کنند که اطلاعات همه متقاضیان بهدرستی بررسی میشود و تمدید مهلت هم بهتنهایی جایگزین رفع مشکلات سامانه نخواهد شد.»
با داشتن یک خودرو یا خانه، کسی لزوماً مرفه نیست!
سلیم بهرامی با اشاره به موضوع وسعسنجی و استفاده از اطلاعات مالی خانوارها تصریح کرد: «یکی از نگرانیهای جدی این است که وضعیت اقتصادی مردم را با چند شاخص محدود بسنجیم و بعد درباره برخورداری یا محرومیت آنها تصمیم بگیریم. آیا هر کسی که یک خودرو دارد، الزاماً درآمد بالایی هم دارد؟ آیا مالکیت یک خانه به این معناست که فرد هر ماه پول کافی برای تأمین هزینههای زندگی در اختیار دارد؟»
وی افزود: «ممکن است یک بازنشسته سالها پیش خانهای خریده باشد و امروز با حقوق بازنشستگی زندگی کند؛ ممکن است فردی خودرویی داشته باشد، اما برای هزینههای درمان، خوراک و اجاره یا مخارج خانواده تحت فشار باشد. دارایی با درآمد ماهانه و قدرت خرید یکی نیست. اگر قرار است وسعسنجی انجام شود، باید شرایط واقعی زندگی خانوار دیده شود، نه اینکه صرفاً چند عدد و عنوان در پرونده افراد مبنای تصمیم قرار گیرد.»
این فعال حوزه بازنشستگان خاطرنشان کرد: «از سوی دیگر، اگر اطلاعات دستگاههای مختلف کامل و بهروز نباشد، احتمال خطا هم وجود دارد. بنابراین دولت باید روشن کند اطلاعات چگونه راستیآزمایی میشود، مردم چطور میتوانند اشتباهات را اصلاح کنند و اگر کسی بهاشتباه در گروه برخوردار قرار گرفت، چه راهی برای اعتراض و رسیدگی دارد. نمیشود تصمیمی درباره معیشت مردم گرفت، اما مسیر پاسخخواهی از آنها را مبهم گذاشت.»
کالابرگ باید به سفره مردم برسد، نه اینکه فقط روی کاغذ بزرگتر شود
سلیم بهرامی با انتقاد از فاصله میان افزایش اسمی حمایتها و هزینه واقعی زندگی گفت: «بیایید مسئله را از نگاه یک بازنشسته ببینیم؛ کسی که حقوق مشخصی دارد و هر ماه باید هزینه خوراک، درمان، مسکن و سایر نیازهای خانواده را پرداخت کند. وقتی قیمت کالاهای اساسی بالا میرود، او نمیتواند هزینههایش را با وعدههای آینده بپردازد. برای همین، افزایش اعتبار کالابرگ زمانی ارزش دارد که در خرید روزمره مردم اثر بگذارد.»
وی ادامه داد: «اگر قرار است مبلغی به کالابرگ اضافه شود، باید ببینیم با آن مبلغ چه مقدار از نیازهای ضروری خانواده تأمین میشود. صرف اعلام یک عدد، به معنای تقویت قدرت خرید نیست. ممکن است مبلغ روی کاغذ افزایش پیدا کند، اما اگر قیمتها هم بالا رفته باشند، خانواده در عمل تفاوت چندانی احساس نکند.»
عضو هیأتمدیره کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران تأکید کرد: «بازنشستهای که درآمد ثابتی دارد، برای جبران گرانی راه سادهای پیش رو ندارد. نمیتواند هر ماه متناسب با افزایش قیمتها درآمدش را بالا ببرد. به همین دلیل، حمایتهای معیشتی برای این گروه باید بر اساس هزینههای واقعی زندگی طراحی و مرتب ارزیابی شود.»
دولت دقیق بگوید چه کسی، بر چه اساسی، از حمایت محروم میشود
سلیم بهرامی با اشاره به ابهامهای مطرحشده درباره شیوه جدید شناسایی مشمولان کالابرگ اظهار کرد: «اگر قرار است بین خانوارها تفاوت گذاشته شود، مردم حق دارند بدانند این تفاوت بر چه اساسی اعمال میشود. معیارها باید روشن باشند، اطلاعات قابل بررسی باشند و امکان اعتراض هم وجود داشته باشد. هیچکس نمیگوید منابع کشور نامحدود است؛ بحث این است که منابع محدود هم باید درست و منصفانه توزیع شوند.»
وی افزود: «مسئولان باید آمار روشن و قابل ارزیابی ارائه کنند؛ چند خانوار مشمول هستند، چند نفر اطلاعاتشان را ثبت کردهاند، چه تعداد از درخواستها بررسی شده و برای جلوگیری از خطای احتمالی چه تدبیری اندیشیده شده است. اگر اطلاعات مردم قرار است مبنای تصمیم باشد، خود مردم هم باید بدانند نتیجه این بررسیها چگونه به دست آمده است.»
معیار حمایت، رضایت مردم است؛ نه تعداد سامانهها و بخشنامهها
سلیم بهرامی در پایان گفت: «مردم امروز بیش از هر چیز به نتیجه نیاز دارند. بازنشسته میخواهد بداند آیا میتواند با درآمدش مایحتاج خانواده را تهیه کند؛ کارگر میخواهد بداند آیا هزینههای ضروری زندگی قابل تأمین است. اینها مسائل واقعی جامعهاند و باید در مرکز تصمیمگیری قرار بگیرند.»
وی تأکید کرد: «کالابرگ قرار است باری از دوش مردم بردارد. پس باید ببینیم واقعاً چقدر از این بار کم میکند. اگر فرآیند شناسایی پیچیده باشد، اطلاعات دقیق نباشد یا مبلغ حمایت با هزینههای واقعی فاصله زیادی داشته باشد، طبیعی است که مردم درباره اثربخشی طرح سؤال کنند. معیار موفقیت این سیاست، تعداد فرمهای تکمیلشده و وعدههای اعلامشده نیست؛ معیار این است که مردم هنگام خرید کالاهای اساسی، اثر واقعی حمایت را در سفره خود احساس کنند.»

