یک فعال حوزه کارگران ساختمانی:
پنج سال در صف بیمه؛ کارگر ساختمانی تا کی باید منتظر بماند؟
یک فعال حوزه کارگران ساختمانی با انتقاد از بلاتکلیفی بیمهای کارگران گفت برخی از آنها با وجود پنج سال انتظار، هنوز نمیدانند چه زمانی تحت پوشش تأمین اجتماعی قرار میگیرند. او خواستار شفافشدن نحوه تخصیص سهمیههای بیمه شد و تأکید کرد کارگری که هر روز با خطرهای جدی در محیط ساختمان روبهروست، نباید سالها در انتظار یک پشتوانه ضروری بماند.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،کارگری که هر روز در ارتفاع و میان آهن و بتن کار میکند و با خطر حادثه روبهروست، چرا باید سالها برای بیمهشدن چشمانتظار بماند؟ یک فعال حوزه کارگران ساختمانی میگوید بلاتکلیفی بیمهای، طولانیشدن انتظار و روشننبودن معیارهای تخصیص سهمیهها، به دغدغه جدی بخشی از کارگران تبدیل شده است.
کارگر ساختمانی هر روز با خطر سر و کار دارد؛ یک لحظه غفلت، یک سقوط یا یک حادثه میتواند زندگی خودش و خانوادهاش را زیرورو کند. در چنین شرایطی، بیمه تأمین اجتماعی برای او یک امتیاز اضافی نیست؛ دلگرمی و پشتوانهای است برای روزهایی که دیگر توان کارکردن ندارد.
با این حال، به گفته یک فعال حوزه کارگران ساختمانی، هنوز کارگرانی هستند که با وجود ثبتنام از چند سال قبل، چشمانتظار بیمه ماندهاند. بعضی از آنها میگویند پنج سال از ثبتنامشان گذشته، اما هنوز نمیدانند چه زمانی نوبتشان میرسد و چرا پروندهشان به نتیجه نرسیده است.
این فعال کارگری در گفتوگو با خبرنگار ما، پرسشهایی را مطرح کرده که پاسخ به آنها میتواند ابهامهای موجود را کمتر کند: چرا وضعیت کارگران قدیمی تعیین تکلیف نمیشود؟ سهمیههای بیمه بر چه اساسی تخصیص پیدا میکند؟ و آیا سابقه ثبتنام و مدت انتظار افراد بهطور شفاف در نظر گرفته میشود؟
کارگر قدیمی در انتظار، متقاضی جدید در اولویت؟
یکی از گلایههای مطرحشده این است که برخی کارگران با سابقه ثبتنام طولانی همچنان بیمه نشدهاند، اما به گفته شماری از کارگران، بعضی متقاضیان جدید زودتر به بیمه دست پیدا کردهاند.
البته این موضوع برای قضاوت قطعی، به بررسی پروندهها و توضیح سازمان تأمین اجتماعی نیاز دارد؛ اما همین پرسشها نشان میدهد که کارگران خواهان روشنشدن روال کار هستند. وقتی کسی چند سال منتظر میماند، طبیعی است بخواهد بداند پروندهاش کجاست، چه ضوابطی درباره آن اعمال شده و چرا هنوز به نتیجه نرسیده است.
مسئله فقط انتظار نیست؛ بلاتکلیفی است. کارگر باید بتواند پاسخ روشنی بگیرد، نه اینکه هر سال بگذرد و همچنان نداند چه سرنوشتی در انتظار درخواست بیمهاش است.
انجمنهای صنفی را کنار نگذارید
این فعال کارگری معتقد است انجمنهای صنفی میتوانند در شناسایی کارگران واقعی و بررسی سوابق شغلی آنها نقش مهمی داشته باشند. این تشکلها در شهرها و شهرستانها با کارگران ارتباط مستقیم دارند و از وضعیت شغلی بسیاری از آنها شناخت میدانی دارند.
به گفته او، استفاده از این ظرفیت میتواند به شناسایی دقیقتر کارگران ساختمانی و جلوگیری از تضییع حقوق افراد کمک کند؛ البته به شرط آنکه همه مراحل براساس ضوابط قانونی و معیارهای روشن انجام شود.
تأمین اجتماعی پاسخ بدهد؛ نوبت کارگران چه زمانی میرسد؟
انتظار اصلی کارگران پیچیده نیست: سوابق ثبتنامشان بررسی شود، مدت انتظارشان نادیده گرفته نشود و معیارهای تخصیص سهمیههای بیمه بهروشنی اعلام شود. کسانی هم که سالها در صف ماندهاند، باید بتوانند از وضعیت پرونده خود باخبر شوند.
هیچکس نمیگوید بدون بررسی شرایط، همه متقاضیان باید به یک شکل بیمه شوند؛ حرف این است که ضوابط باید روشن باشد و کارگر بداند چرا در انتظار مانده است. اگر کمبود سهمیه یا محدودیت قانونی مانع بیمهشدن اوست، این موضوع باید صریح و شفاف اعلام شود.
برای کارگری که از صبح تا غروب در کارگاه ساختمانی عرق میریزد و با خطرهای شغلی روبهروست، چند سال انتظار فقط یک عدد در پرونده نیست؛ سالهایی است که بدون پشتوانه بیمهای میگذرد.
حالا پرسش روشن است: کارگرانی که سالها قبل ثبتنام کردهاند، چه زمانی از بلاتکلیفی بیرون میآیند و سازمان تأمین اجتماعی چه توضیحی درباره روند رسیدگی و معیارهای تخصیص سهمیهها ارائه میکند؟
پاسخ به این پرسشها میتواند به نگرانی کارگران پایان دهد و روشن کند که در مسیر برخورداری از بیمه، سابقه انتظار و ضوابط قانونی چگونه لحاظ میشود.

