یک گزارش رسانهای، یک پرسش بزرگ؛
پشت پرده انتصابات شستا و صندوقها؛ وقتی صندلیهای مدیریتی زیر ذرهبین میروند
گزارش اخیر «رویداد۲۴» درباره برخی انتصابات در شرکتهای زیرمجموعه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، بار دیگر پرونده قدیمی شفافیت مدیریتی در بنگاههای متعلق به شستا و صندوقهای بازنشستگی را به صدر اخبار آورد؛ پروندهای که مسئله اصلی آن نه تغییر مدیران، بلکه معیار انتخاب مدیرانی است که مسئولیت اداره میلیاردها تومان از سرمایه بازنشستگان را برعهده دارند.
به گزارش دسترنج ۲۴،انتشار گزارشی از سوی «رویداد۲۴» درباره ابهامهای مطرحشده پیرامون برخی انتصابات در شرکتهای وابسته به شستا، هلدینگهای اقتصادی و مجموعههای مرتبط با صندوق بازنشستگی کشوری، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا نظام انتصابات در این مجموعهها به اندازه اهمیت و بزرگی داراییهای تحت مدیریتشان شفاف و پاسخگو است؟
البته ادعاهای مطرحشده در گزارشهای رسانهای نیازمند بررسی و پاسخ رسمی دستگاههای مسئول است و نمیتوان پیش از اعلام نظر مراجع ذیصلاح درباره همه موارد قضاوت نهایی کرد؛ اما اصل شکلگیری این بحث نشان میدهد موضوع حکمرانی شرکتی و انتخاب مدیران حرفهای در بنگاههای بزرگ اقتصادی، به یک مطالبه جدی تبدیل شده است.
مسئله شستا و صندوقهای بازنشستگی فقط یک موضوع مدیریتی نیست. اینجا صحبت از شرکتهایی است که منابع و داراییهای میلیونها بیمهشده و بازنشسته را در اختیار دارند. بنابراین هرگونه ضعف در فرآیند انتخاب مدیران، تعدد مسئولیتها یا نبود شفافیت کافی، مستقیماً میتواند بر اعتماد عمومی اثر بگذارد.
منتقدان معتقدند مدیریت این شرکتها باید از فضای تغییرات شتابزده و انتصابهای غیرشفاف فاصله بگیرد و به سمت الگویی حرکت کند که در آن تخصص، تجربه، کارنامه اقتصادی و توان خلق ارزش، معیار اصلی انتخاب مدیران باشد.
در سالهای اخیر نیز برخی نهادهای نظارتی نسبت به موضوعاتی مانند تعدد سمتهای مدیریتی و ضرورت رعایت اصول حاکمیت شرکتی در شرکتهای وابسته به صندوقها هشدار دادهاند.
اکنون پرسش افکار عمومی روشن است: اگر قرار است بنگاههای اقتصادی وابسته به وزارت تعاون اصلاح شوند، آیا نخستین گام نباید شفاف شدن فرآیند انتخاب مدیران باشد؟
سرمایه بازنشستگان، میدان آزمون و خطای مدیریتی نیست. این سرمایه نیازمند مدیرانی است که نه با عنوان و جایگاه، بلکه با عملکرد و نتیجه سنجیده شوند.
