رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی مازندران در گفتوگوی اختصاصی با «دسترنج ۲۴» مطرح کرد
پورچالی: کارگر ساختمان شهر را میسازد، اما خودش پشت درِ قانون میماند!
رئیس انجمن کارگران ساختمانی شهرستان بابل با انتقاد از فاصله میان قوانین حمایتی و اجرای آن در میدان کار، میگوید مشکل امروز کارگران ساختمانی کمبود قانون نیست؛ بلکه ضعف در اجرای قانون، نظارت بر ایمنی، پوشش بیمهای و قدرت چانهزنی جامعه کارگری است. مهدی پورچالی در گفتوگوی اختصاصی با دسترنج ۲۴ تأکید کرد که کارگران ساختمانی دیگر نمیخواهند صرفاً «موضوع» تصمیمگیری باشند و خواستار نقش مؤثر در تصمیماتی هستند که مستقیماً با زندگی و آینده آنان ارتباط دارد.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴ مهدی پورچالی در ابتدای این گفتوگو با اشاره به وضعیت کارگران ساختمانی اظهار کرد: مسئله امروز این قشر را نمیتوان صرفاً با این جمله توضیح داد که «کارگران قانون ندارند». اتفاقاً قوانین مختلفی برای حمایت از کارگران وجود دارد، اما مسئله اصلی این است که قانون در میدان کار تا چه اندازه اجرا میشود.
وی افزود: کارگر ساختمانی هر روز با ارتفاع، داربست، برق، گودبرداری، ماشینآلات و دهها خطر دیگر سروکار دارد. وقتی مقررات ایمنی بهطور کامل اجرا نشود، یک حادثه میتواند زندگی یک خانواده را برای همیشه تغییر دهد.
پورچالی با انتقاد از ضعف نظارت بر پروژههای ساختمانی گفت: نباید منتظر حادثه بمانیم و بعد دنبال مقصر بگردیم. نظارت واقعی یعنی پیش از حادثه، خطر شناسایی و متوقف شود.
«جان کارگر نباید ارزانترین هزینه پروژه باشد»
رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی مازندران با اشاره به دغدغههای موجود در حوزه ایمنی تصریح کرد: فعالان صنفی بارها درباره وضعیت ایمنی پروژهها هشدار دادهاند و اگر حتی بخشی از آمارهای میدانی درباره رعایتنشدن مقررات درست باشد، باید برای آن نگران بود.
او ادامه داد: ممکن است درباره درصدهای اعلامشده اختلاف نظر وجود داشته باشد و برای ارائه آمار قطعی باید به دادههای رسمی و میدانی تکیه کرد، اما واقعیت این است که رعایت ایمنی در بسیاری از پروژهها هنوز با وضعیت مطلوب فاصله دارد.
پورچالی تأکید کرد: جان کارگر نباید ارزانترین بخش هزینه ساخت یک ساختمان باشد.
بیمهای که باید فراتر از بازنشستگی باشد
این فعال صنفی در ادامه به موضوع بیمه کارگران ساختمانی اشاره کرد و گفت: بیمه برای کارگر ساختمانی یک ضرورت است، اما شرایط این کارگر با فردی که در یک محل ثابت و شغل دائمی فعالیت میکند متفاوت است.
وی افزود: کار ساختمانی پروژهای است؛ ممکن است امروز کار وجود داشته باشد و چند ماه بعد کارگر بین دو پروژه بیکار بماند. بنابراین حمایت اجتماعی نیز باید با ماهیت این شغل تناسب داشته باشد.
پورچالی تصریح کرد: اگر کارگر بین دو پروژه بیکار شد، اگر حادثهای برایش اتفاق افتاد یا اگر به دلیل سالها کار سنگین توان جسمی او کاهش یافت، باید مشخص باشد چه حمایت مؤثری از او وجود دارد.
وی ادامه داد: نمیتوان شرایط کارگر ساختمانی را نادیده گرفت و انتظار داشت یک نسخه واحد برای همه مشاغل پاسخگو باشد.
بازنشستگی؛ عددها کافی نیستند، واقعیت کارگر را ببینیم
رئیس کانون انجمن های صنفی کارگران ساختمانی مازندرن او درباره وضعیت بازنشستگی این قشر نیز گفت: کارگر ساختمانی سالها در شرایط سخت و پرخطر کار میکند و طبیعتاً مقررات بازنشستگی او باید با ماهیت واقعی این شغل تناسب داشته باشد.
پورچالی افزود: عدالت فقط محاسبه سابقه و عددهای روی کاغذ نیست؛ باید فرسودگی جسمی، سختی کار و شرایط واقعی زندگی کارگر نیز دیده شود.
تشکلسازی کافی نیست؛ تشکل باید قدرت داشته باشد
این فعال صنفی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به شکلگیری انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی در کشور اظهار کرد: تشکیل تشکلها اتفاق مهمی است، اما پایان راه نیست.
وی گفت: امروز باید از مرحله «داشتن تشکل» عبور کنیم و به مرحله «داشتن تشکل قدرتمند و اثرگذار» برسیم.
پورچالی اضافه کرد: قدرت واقعی تشکل از اعضای آن میآید. اگر کارگران کنار هم باشند، قانون را بشناسند، مشارکت کنند و به تشکل خود اعتماد داشته باشند، قدرت چانهزنی آنان افزایش پیدا میکند.
وی البته مسئولیت را فقط متوجه دولت و دستگاههای اجرایی ندانست و گفت: خود جامعه کارگری نیز باید در تقویت تشکلها نقش داشته باشد. کارگر نباید فقط زمانی که با مشکل بیمه یا پرونده مواجه میشود سراغ انجمن بیاید؛ تشکل قدرتمند بدون مشارکت اعضا شکل نمیگیرد.
کارگر نباید فقط موضوع تصمیمگیری باشد
پورچالی با تأکید بر ضرورت حضور مؤثر جامعه کارگری در فرآیند تصمیمسازی گفت: وقتی درباره بیمه، ایمنی، بازنشستگی و آینده شغلی کارگران تصمیم گرفته میشود، باید صدای نمایندگان واقعی کارگران نیز شنیده شود.
وی افزود: ما نمیگوییم کارگر جای مسئول اجرایی بنشیند؛ حرف ما این است که کارگر باید در جایی که برای زندگی و آینده او تصمیم گرفته میشود، حضور مؤثر داشته باشد.
او ادامه داد: کارگر نباید فقط «موضوع سیاستگذاری» باشد؛ باید یکی از طرفهای مشورت در سیاستگذاری باشد.
مطالبه ما پیچیده نیست؛ قانون را اجرا کنید
پورچالی در جمعبندی سخنان خود گفت: مطالبه جامعه کارگری در بسیاری از موارد پیچیده نیست. ما میگوییم قانون اجرا شود، بازرسی ایمنی تقویت شود، پوشش بیمهای واقعیتر شود، وضعیت کارگران بین پروژهها مورد توجه قرار گیرد و مقررات بازنشستگی با سختی و فرسودگی این شغل تناسب بیشتری پیدا کند.
وی تأکید کرد: تشکلهای صنفی نیز باید در تصمیماتی که مستقیماً به زندگی کارگران مربوط است، جدیتر گرفته شوند.
«کارگر ساختمانی صدقه نمیخواهد؛ حق قانونیاش را میخواهد»
پورچالی در پایان با بیان اینکه مطالبهگری جامعه کارگری باید قانونی، منطقی و مستند باشد، گفت: محترمانه بودن مطالبهگری به معنای سکوت در برابر تضییع حقوق کارگران نیست.
وی خاطرنشان کرد: کارگر ساختمانی سالها روی داربست، در گود، زیر آفتاب و در سرمای زمستان کار کرده و شهرها را ساخته است؛ بنابراین انتظار زیادی نیست اگر بخواهد در تصمیمگیری درباره آینده خودش نیز سهمی متناسب با نقشی که در ساختن کشور دارد داشته باشد.
او در پایان تأکید کرد:«کارگر ساختمانی صدقه نمیخواهد؛ حق قانونی خودش را میخواهد.»
