بحران در نظام سلامت؛
پرستاران دیگر مهاجرت هم نمیکنند؛ چرا از حرفه خود فرار میکنند؟
آمارهای رسمی وزارت بهداشت از واقعیتی نگرانکننده در نظام سلامت کشور پرده برداشته است؛ سال گذشته هزار و ۸۰۰ پرستار ترک شغل کردند، ۸۰۰ نفر استعفا دادند و ۳۸۰ پرستار نیز مهاجرت کردند. با این حال، مسئولان صنفی معتقدند مسئله امروز فقط مهاجرت نیست؛ بلکه افزایش خروج پرستاران از حرفهای است که سالها برای آن آموزش دیدهاند.
به گزارش دسترنج ۲۴،کاهش آمار مهاجرت پرستاران در سالهای اخیر شاید در نگاه نخست خبری امیدوارکننده به نظر برسد، اما بررسی جزئیات آمارهای رسمی نشان میدهد نظام سلامت با چالشی عمیقتر از مهاجرت مواجه شده است؛ چالشی به نام «ترک حرفه پرستاری».
معاون پرستاری وزارت بهداشت به تازگی اعلام کرده است که در سال گذشته هزار و ۸۰۰ پرستار ترک شغل کردهاند، ۸۰۰ نفر استعفا دادهاند و ۳۸۰ نفر نیز از کشور مهاجرت کردهاند. آماری که از نگاه کارشناسان حوزه سلامت، زنگ خطر جدی برای آینده خدمات درمانی کشور محسوب میشود.
مهاجرت کمتر شد، اما خروج از حرفه ادامه دارد
رئیس سازمان نظام پرستاری کشور با تأیید آمارهای اعلامشده از سوی وزارت بهداشت، معتقد است کاهش نسبی مهاجرت به معنای بهبود وضعیت پرستاران نیست.
به گفته وی، بسیاری از پرستارانی که در گذشته برای مهاجرت از سیستم خارج میشدند، اکنون ترجیح میدهند به مشاغل دیگر روی آورند یا حتی مدتی بیکار بمانند تا اینکه در بیمارستانها به کار ادامه دهند.
این موضوع از نگاه فعالان صنفی نشان میدهد که مشکلات ساختاری حوزه پرستاری همچنان پابرجاست و نتوانسته انگیزه لازم برای ماندگاری نیروهای متخصص را ایجاد کند.
وقتی ماندن در خانه از کار در بیمارستان جذابتر میشود
کارشناسان معتقدند یکی از مهمترین دلایل خروج پرستاران از حرفه، مشکلات اقتصادی و معیشتی است.
در شرایطی که تورم با سرعت زیادی افزایش یافته، بسیاری از پرستاران معتقدند درآمد و مزایای دریافتی آنها تناسبی با حجم مسئولیت، فشار کاری و هزینههای زندگی ندارد.
همین مسئله موجب شده برخی از نیروهای متخصص به جای ادامه فعالیت در مراکز درمانی، به دنبال فرصتهای شغلی دیگر باشند؛ مشاغلی که گاه هیچ ارتباطی با حوزه سلامت ندارند اما درآمد بیشتری برای آنها به همراه دارند.
کمبود پرستار؛ تهدیدی برای کیفیت خدمات درمانی
خروج پرستاران از سیستم درمانی فقط یک مشکل صنفی نیست، بلکه پیامدهای مستقیمی برای بیماران و مراکز درمانی دارد.
کاهش تعداد پرستاران فعال به معنای افزایش فشار کاری بر نیروهای باقیمانده، فرسودگی شغلی بیشتر و کاهش زمان رسیدگی به بیماران است؛ موضوعی که در نهایت میتواند کیفیت خدمات درمانی را تحت تأثیر قرار دهد.
فعالان حوزه سلامت هشدار میدهند ادامه این روند میتواند کمبود نیروی پرستاری در بیمارستانها را تشدید کرده و ارائه خدمات استاندارد درمانی را با مشکلات جدی مواجه کند.
افزایش تعرفهها؛ کافی یا ناکافی؟
مسئولان حوزه پرستاری از اقداماتی مانند افزایش حدود ۶۰ درصدی تعرفههای پرستاری و بهبود وضعیت اضافهکارها به عنوان گامهایی برای بهبود شرایط این قشر یاد میکنند.
با این حال، بسیاری از کارشناسان معتقدند سرعت رشد تورم و افزایش هزینههای زندگی به مراتب بیشتر از این حمایتها بوده و به همین دلیل تأثیر این اقدامات بر بهبود معیشت پرستاران محدود مانده است.
زنگ خطری که باید جدی گرفته شود
پرستاران از مهمترین سرمایههای انسانی نظام سلامت محسوب میشوند. خروج این نیروها نه تنها به معنای از دست رفتن سرمایههای تخصصی کشور است، بلکه میتواند کیفیت خدمات درمانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
اکنون این پرسش جدی پیش روی مسئولان قرار دارد که آیا سیاستهای فعلی برای حفظ و نگهداشت پرستاران کافی است یا نظام سلامت نیازمند تصمیمات اساسیتر برای بهبود شرایط کاری، معیشتی و حرفهای این قشر است؟
پاسخ به این سؤال میتواند نقش تعیینکنندهای در آینده نظام سلامت و کیفیت خدماتی داشته باشد که هر روز میلیونها ایرانی به آن نیاز دارند.
