روایت تلخ از هزینههای سنگین دندانپزشکی برای اقشار کمدرآمد؛
وقتی جیب خالی، دندان را به جای درمان راهی سطل زباله میکند!
دنداندرد برای بسیاری فقط یک درد جسمی نیست؛ وقتی پای هزینه درمان به میان میآید، درد دیگری هم آغاز میشود؛ دردِ حسابوکتاب، نگرانی از اجاره خانه و هزینههای زندگی و انتخابی تلخ میان «درمان کردن» و «از دست دادن دندان». برای برخی کارگران و بازنشستگان، وقتی هزینه ترمیم و درمان از توان مالیشان خارج میشود، کشیدن دندان به تنها گزینه تبدیل میشود؛ دندانی که شاید میشد حفظش کرد، اما جیب خالی اجازه نداد.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،گاهی درد دندان آنقدر شدید میشود که خواب و آرامش را از آدم میگیرد، اما مراجعه به دندانپزشک هم برای خودش یک نگرانی بزرگ است؛ نگرانی از شنیدن عددی که پرداختش از توان خانواده خارج باشد.
کارگر یا بازنشستهای که هر ماه باید میان اجاره، خوراک، قبض، دارو و دیگر هزینههای ضروری زندگی انتخاب کند، وقتی با هزینههای سنگین دندانپزشکی روبهرو میشود، ممکن است درمان را عقب بیندازد. درد ادامه پیدا میکند و مشکل بزرگتر میشود تا جایی که دیگر گزینهها محدود میشوند.
در چنین شرایطی، جملهای که برخی بیماران بر زبان میآورند، تلخ اما گویاست: «اگر نمیتوانم ترمیمش کنم، بکشیدش.»
کشیدن دندان در بسیاری از موارد هزینه اولیه کمتری نسبت به درمان کامل دارد؛ اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. جای خالی دندان نیز برای سالهای بعد باقی میماند و اگر فرد بخواهد آن را با روشهایی مانند ایمپلنت یا پروتز جایگزین کند، باید هزینه دیگری بپردازد؛ هزینهای که ممکن است باز هم از توان اقتصادی او خارج باشد.
دندانپزشکان نیز با بیمارانی مواجهاند که دیر مراجعه میکنند؛ بیمارانی که شاید اگر زودتر برای درمان اقدام میکردند، امکان حفظ دندان وجود داشت، اما هزینه درمان باعث شده ماهها یا حتی مدت بیشتری درد را تحمل کنند.
این تأخیر، گاهی وضعیت دندان را پیچیدهتر و هزینه درمان را بیشتر میکند؛ چرخهای که در نهایت میتواند به از دست رفتن دندان منجر شود.
تلختر از خودِ دنداندرد، جایی است که انسان مجبور میشود میان سلامت خود و هزینههای زندگی یکی را انتخاب کند. برای کسی که درآمدش کفاف نیازهای روزمره را به سختی میدهد، دندانپزشکی دیگر صرفاً یک خدمت درمانی نیست؛ تبدیل به هزینهای سنگین شده که باید برای پرداخت آن از نیاز دیگری زد.
و اینگونه است که ممکن است یک دندان نه به دلیل غیرقابلدرمان بودن، بلکه به دلیل غیرقابلپرداخت بودن هزینه درمان از دست برود.
پشت هر دندان کشیدهشده، شاید داستان خانوادهای باشد که درمان را به فردا موکول کرد؛ بیماری که درد را تحمل کرد و بازنشستهای که میان حفظ دندان و حفظ دخلوخرج خانه، ناچار شد دومی را انتخاب کند.
درد دندان شاید با یک مسکن آرام شود؛ اما دردِ ناتوانی از پرداخت هزینه درمان، مسکن ندارد.
