یادداشت | دسترنج ۲۴
معوقات بازنشستگان؛ تا کی وعده، تا کی انتظار؟
در حالی که مسئولان از پیگیری پرداخت معوقات و اجرای متناسبسازی حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی سخن میگویند، واقعیت این است که میلیونها بازنشسته همچنان چشمانتظار مطالباتی هستند که هر ماه پرداخت آن به ماه بعد موکول میشود. در شرایطی که تورم ارزش این مطالبات را روزبهروز کاهش میدهد، دیگر وعدههای تکراری نمیتواند جایگزین عمل به تعهدات قانونی شود.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،این روزها بار دیگر مسئولان از «پیگیری»، «تأمین منابع» و «احتمال پرداخت در ماه آینده» سخن میگویند. سخنانی که برای بازنشستهای که هر روز با افزایش قیمت کالاهای اساسی، هزینه درمان، اجاره مسکن و سایر مخارج زندگی دست و پنجه نرم میکند، دیگر اطمینانبخش نیست. معوقاتی که قرار بود همراه حقوق تیرماه پرداخت شود، اکنون به وعدهای برای مردادماه تبدیل شده و هیچ تضمینی نیز برای تحقق آن ارائه نشده است.
واقعیت این است که مشکلات مالی سازمان تأمین اجتماعی، هرچند قابل انکار نیست، اما نباید از جیب بازنشستگان جبران شود. این افراد نه در ایجاد کسری منابع سازمان نقشی داشتهاند و نه باید هزینه تأخیر در پرداخت بدهیهای دولت به سازمان یا ضعف مدیریت منابع را بپردازند.
از سوی دیگر، مسئولان سازمان و دولت همواره بر کمبود منابع تأکید میکنند، اما کمتر درباره زمان دقیق تسویه بدهیهای دولت به تأمین اجتماعی، نحوه تأمین منابع پایدار و برنامه جلوگیری از تکرار این وضعیت توضیح شفافی ارائه میدهند. بازنشستگان بیش از هر چیز به شفافیت و عمل نیاز دارند، نه تکرار وعدههایی که هر ماه به ماه بعد موکول میشود.
کمیسیون اجتماعی مجلس نیز اعلام کرده است که پرداخت معوقات باید هرچه سریعتر انجام شود و در صورت عدم پرداخت، موضوع را پیگیری خواهد کرد. این موضع، اگرچه قابل تقدیر است، اما بازنشستگان انتظار دارند نتیجه این پیگیریها را در فیش حقوقی خود ببینند، نه صرفاً در مصاحبهها و نشستهای خبری.
امروز ارزش واقعی مطالبات بازنشستگان با هر روز تأخیر، در سایه تورم کاهش مییابد. مبلغی که چند ماه پیش میتوانست بخشی از هزینههای زندگی را پوشش دهد، اکنون قدرت خرید بسیار کمتری دارد. بنابراین تأخیر در پرداخت معوقات، تنها یک تأخیر اداری نیست؛ بلکه به معنای کاهش مستمر ارزش حقوق قانونی میلیونها بازنشسته است.
انتظار میرود دولت، سازمان تأمین اجتماعی و مجلس، به جای پاسکاری مسئولیت، با تصمیمی عملی و زمانبندی مشخص، تکلیف معوقات و اجرای کامل متناسبسازی را روشن کنند. بازنشستگان سرمایههای انسانی این کشور هستند و حفظ کرامت آنان، با وعده محقق نمیشود؛ بلکه با عمل به تعهدات قانونی امکانپذیر است.
بازنشستگان تأمین اجتماعی بیش از آنکه به وعدههای جدید نیاز داشته باشند، منتظر تحقق همان وعدههایی هستند که مدتها پیش باید عملی میشد.
