بازنشستگان فرهنگی مازندران در دوراهی بقا و فراموشی؛
شعبانی: دولت بازنشستگان را «سربار بودجه» میبیند نه «ذخیره دانایی»! / پایانِ صبر فرهنگیان برای اجرای ماده ۸۵
رئیس کانون بازنشستگان فرهنگیان مازندران در گفتگویی تکاندهنده با «دسترنج ۲۴»، پرده از شکاف عمیق میان شعارهای دولتی و واقعیتِ سفره بازنشستگان برداشت. شعبانی با انتقاد تند از نگاه «هزینهای» دولت به معلمان پیشکسوت، هشدار داد که وقتی «ثروت» جای «دانش» را در ارزشگذاری اجتماعی بگیرد، نتیجهاش بیمههای ناکارآمد، سفرههای آبرفته و حذفِ اجباریِ صاحبان تجربه از چرخه تصمیمسازی کشور خواهد بود.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،شعبانی با کالبدشکافی وضعیت معیشتی بازنشستگان، معتقد است که بازی با اعداد و درصدهای افزایشی حقوق، دیگر دردی از جامعه فرهنگیان دوا نمیکند.
به گفته او، مطالبه اصلی امروز نه «افزایش ریالی»، بلکه «حفظ قدرت خرید» است. او با ادبیاتی صریح تأکید دارد که وقتی حقوق در ابتدای ماه واریز میشود اما تا پایان هفته اول بر اثر تورم کالاها و پروتئین دود میشود و به هوا میرود، صحبت از «متناسبسازی» بیشتر به یک شوخی تلخ شبیه است. از نظر او، تا زمانی که حقوق بازنشسته با تورم واقعی بازار همتراز نشود، هرگونه ادعای بهبود معیشت، فریب افکار عمومی است.
بیمه درمان یا بروکراسیِ شکنجه؟
یکی از تندترین بخشهای سخنان رئیس کانون بازنشستگان فرهنگیان مازندران، به وضعیت «درمان» اختصاص دارد. او سیستم فعلی بیمه را نه یک چتر حمایتی، بلکه یک «شکست مدیریتی بزرگ» توصیف میکند.
شعبانی میگوید بازنشستگان در حساسترین سالهای زندگی که بیشترین نیاز را به دارو و درمان دارند، در پیچخمهای اداری و قراردادهای ناکارآمد با بیمههایی که به وظایف خود عمل نمیکنند، رها شدهاند. او خواستار عبور از سیستم سنتی و حرکت به سمت «درمان هوشمند و یکپارچه» است؛ جایی که بازنشسته برای دریافت حقِ مسلمِ سلامت خود، مجبور به التماس یا ارائه چندباره مدارک پزشکی نباشد.
ماده ۸۵؛ قفلی که کلیدش در جیب دولت است
شعبانی با اشاره به پیگیریهای انجام شده در سفر وزیر به استان، از یک بنبست قانونی و اجرایی در مورد «ماده ۸۵» پردهبرداری کرد. او میگوید دستگاههای اجرایی از جمله آموزش و پرورش، پشت بهانه «نبود آییننامه» و «بار مالی» سنگر گرفتهاند تا از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنند. پیام او به دولت و سازمان برنامه و بودجه روشن است: «ما از شما حقوق نمیخواهیم، ما حقِ پایداریِ زندگی را میخواهیم.» او تأکید کرد که معیشت و درمان، حقِ امتیاز نیستند، بلکه دیونی هستند که دولت موظف به پرداخت آنهاست.
ترور تجربه؛ حذف پیشکسوتان از تصمیمسازی
رئیس کانون بازنشستگان فرهنگیان مازندران، بزرگترین خسارت وارده به نظام آموزشی را «گسست نسلی» و «نادیده گرفتن پیشکسوتان» میداند. او معتقد است دولت بازنشستگان را به عنوان «بار اضافی بودجه» میبیند و همین نگاه باعث شده تا عظیمترین بانکِ تجربه و فکر کشور، بلااستفاده بماند. شعبانی هشدار داد که حذف معلمان باسابقه از شوراهای اندیشهورز، کشور را دچار آزمون و خطاهای پرهزینه و تکرار اشتباهات گذشته کرده است؛ چرا که جامعهای که تجربه را دفن کند، محکوم به شکست در تربیت نسل جدید است.
حکم نهایی: بازنشسته، میراثدار است نه هزینهبر!
در پایان، شعبانی با لحنی مطالبهگرانه خطاب به مسئولان اعلام کرد که جامعه فرهنگیان بازنشسته مازندران دیگر نگاه «بالا به پایین» و صدقهسری را نمیپذیرد. او تأکید کرد که درمان باید در لحظه نیاز و در بالین بیمار باشد، نه در بخشنامههای خاکخورده اداری. از نظر او، بازگرداندن کرامت به بازنشستگان، نه با شعار، بلکه با اصلاح ساختاری بودجه و تغییر نگاه دولت از «هزینه» به «سرمایه» ممکن خواهد بود.
