از مزرعه تا سفره مردم؛ روایتهای متفاوت از یک دغدغه مشترک؛
زیارلاریمی از خطر سموم گفت؛ ناظران از کنترلها! مردم کدام روایت را باور کنند؟
یک سو هشدار درباره قاچاق و مصرف خودسرانه سموم و احتمال تهدید سلامت مردم، سوی دیگر تأکید بر انجام پایشها و کنترلهای قانونی؛ میان این دو روایت، یک مطالبه عمومی شکل گرفته است: واقعیت وضعیت سموم در مازندران چیست و مردم باید به کدام گزارش اعتماد کنند؟
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،احمد زیارلاریمی، رئیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، در نشست خبری به مناسبت بیست و پنجمین سالروز تأسیس این سازمان، درباره وضعیت مصرف سموم کشاورزی در استان هشدار داد.
وی با اشاره به اینکه رصد و پایش سموم از محل تولید تا عرضه انجام میشود، تأکید کرد که قاچاق و مصرف خودسرانه انواع سموم کشاورزی همچنان یکی از چالشهای این حوزه است.
اما بخش مهم سخنان وی، جایی بود که از «سونامی سرطان در خطه شمالی» سخن گفت؛ عبارتی که به دلیل ارتباط مستقیم با سلامت مردم، نمیتواند بدون بررسی، آمار و پاسخ کارشناسی از کنار آن عبور کرد.
اگر نظارت هست، نگرانی از کجا میآید؟
موضوع سموم کشاورزی، سالهاست یکی از دغدغههای جدی مردم، کارشناسان و فعالان حوزه سلامت است.
از یک سو، دستگاههای مسئول بر وجود فرآیندهای نظارتی، پایش محصولات و کنترل عرضه نهادههای کشاورزی تأکید دارند؛ از سوی دیگر، رئیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی از وجود قاچاق و مصرف خودسرانه سموم و پیامدهای احتمالی آن سخن میگوید.
اینجاست که یک سؤال مهم شکل میگیرد:
اگر زنجیره تولید تا مصرف بهصورت کامل کنترل میشود، این حجم از نگرانی درباره مصرف غیر اصولی سموم از کجا ناشی میشود؟
و اگر خلأهایی در این مسیر وجود دارد، کدام بخش از چرخه نظارت نیازمند اصلاح فوری است؟
پاسخ روشن به این پرسشها میتواند اعتماد عمومی را افزایش دهد.
نسخهنویسی سموم؛ چرا هنوز به مقصد نرسیده است؟
یکی دیگر از نکات مطرحشده توسط زیارلاریمی، اجرایی نشدن نسخهنویسی در داروخانههای گیاهپزشکی و دامپزشکی استان بود.
نسخهنویسی میتواند یکی از ابزارهای کنترل مصرف بیرویه سموم باشد؛ زیرا استفاده از نهادههای کشاورزی را از حالت توصیههای غیرکارشناسی خارج کرده و به سمت مصرف هدفمند هدایت میکند.
اما پرسش اینجاست؛ چرا با وجود اهمیت این موضوع، اجرای آن همچنان با تأخیر مواجه است؟
آیا مشکل زیرساختی است؟آیا هماهنگی میان دستگاهها کافی نیست؟یا موانع دیگری در مسیر اجرا وجود دارد؟
جهاد کشاورزی و استانداری؛ حلقه پاسخگویی کجاست؟
کنترل مصرف سموم، مسئولیت یک دستگاه خاص نیست. سازمان نظام مهندسی کشاورزی، سازمان جهاد کشاورزی، دستگاههای نظارتی و مدیریت ارشد استان، هرکدام بخشی از این زنجیره را برعهده دارند.
وقتی یک هشدار درباره سلامت جامعه مطرح میشود، افکار عمومی انتظار دارد همه دستگاههای مرتبط پای کار بیایند و تصویر روشنی از وضعیت موجود ارائه کنند.
استاندار مازندران بارها بر اینکه مطالبات مردم باید خط قرمز مدیریت استان باشد تأکید کرده است؛ حالا موضوع سلامت غذایی و نگرانیهای مطرحشده درباره سموم، یکی از همان مطالباتی است که نیازمند پیگیری جدی و پاسخ شفاف است.
مردم انتظار ندارند مسئولیت میان دستگاهها تقسیم شود اما پاسخ نهایی مشخصی دریافت نکنند.
از هشدار تا اقدام؛ مردم گزارش میخواهند، نه نگرانی بیشتر
بیان نگرانی درباره مصرف غیرمجاز سموم، اگر با برنامه، آمار و اقدام همراه شود، میتواند آغاز یک اصلاح جدی باشد.
اما اگر هشدارها فقط در سطح خبر باقی بماند، نتیجهای جز افزایش نگرانی عمومی نخواهد داشت.
اکنون انتظار میرود مسئولان مربوطه اعلام کنند:
میزان واقعی مصرف سموم در مازندران چقدر است؟
چه میزان از سموم غیرمجاز یا قاچاق کشف شده است؟
چند پرونده تخلف در این حوزه تشکیل شده؟
برنامه کاهش مصرف سموم پرخطر چیست؟
وضعیت اجرای نسخهنویسی گیاهپزشکی به کجا رسیده است؟
اینها پرسشهایی است که افکار عمومی حق دارد پاسخ آنها را بداند.
سلامت مردم؛ میدان رقابت روایتها نیست
موضوع سلامت محصولات کشاورزی و امنیت غذایی، جای اختلاف روایتها نیست؛ جای شفافیت و اقدام است.
اگر نظارتها کامل است، باید با آمار و گزارش دقیق برای مردم توضیح داده شود.
اگر خلأهایی وجود دارد، باید بدون تعارف برای اصلاح آن اقدام شود.
رسانه دسترنج ۲۴ نیز به عنوان رسانهای که پیگیر مطالبات اجتماعی، اقتصادی و معیشتی مردم است، این موضوع را از زاویه منافع عمومی دنبال خواهد کرد؛ چرا که سلامت سفره مردم، موضوعی نیست که بتوان آن را تنها با یک هشدار یا یک پاسخ کوتاه مدیریت کرد.
مردم مازندران حق دارند بدانند در مسیر «مزرعه تا سفره»، چه چیزی کنترل میشود، چه چیزی کنترل نمیشود و برای آینده چه برنامهای وجود دارد.
