به قلم سردبیر دسترنج ۲۴؛
دو رئیس، دو کمیسیون، یک سؤال؛ سهم مازندران از این قدرت چیست؟
برای سومین سال متوالی، ریاست دو کمیسیون مهم اقتصادی و اجتماعی مجلس در اختیار نمایندگان مازندران قرار گرفته است؛ اتفاقی که میتواند یک فرصت طلایی برای توسعه استان باشد. اما پرسش اساسی این است که این جایگاههای مهم تاکنون چه تغییری در زندگی مردم ایجاد کردهاند؟ آیا این قدرت پارلمانی توانسته گرهی از مشکلات مازندران باز کند یا همچنان در حد یک افتخار سیاسی باقی مانده است؟
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴، انتخاب دوباره علی بابایی کارنامی و سیدشمسالدین حسینی به ریاست کمیسیونهای اجتماعی و اقتصادی مجلس، بدون تردید اتفاق مهمی برای مازندران است. کمتر استانی چنین ظرفیتی در ساختار قانونگذاری کشور دارد. اما سؤال اینجاست که این ظرفیت، تا چه اندازه به نفع مردم استان به کار گرفته شده است؟
مردم نتیجه میخواهند، نه فقط خبر انتخاب
مازندران همچنان با مشکلاتی مانند بیکاری، رکود سرمایهگذاری، بحران پسماند، کمبود زیرساختهای درمانی، مشکلات کشاورزان، فرسودگی راهها و پروژههای نیمهتمام دستوپنجه نرم میکند. طبیعی است که افکار عمومی انتظار داشته باشد رؤسای دو کمیسیون مهم مجلس، نقش پررنگتری در حل این مسائل ایفا کنند.
این بار نوبت ارائه کارنامه است
سه سال ریاست، فرصت کمی نیست. اکنون زمان آن رسیده که دستاوردهای این جایگاهها با شاخصهای قابل اندازهگیری سنجیده شود؛ از میزان جذب اعتبارات ملی گرفته تا پیشرفت پروژههای عمرانی، توسعه اشتغال، حمایت از تولید و بهبود خدمات عمومی.
دسترنج ۲۴ مطالبه میکند
رسانه وظیفه دارد هم موفقیتها را ببیند و هم پرسشهای مردم را مطرح کند. حفظ دو کرسی مهم در مجلس، سرمایهای ارزشمند برای مازندران است، اما این سرمایه زمانی معنا پیدا میکند که مردم اثر آن را در زندگی روزمره خود احساس کنند.
در نهایت، آنچه در حافظه افکار عمومی باقی میماند، نه تعداد دورههای ریاست، بلکه میزان تأثیر این جایگاهها بر توسعه استان و بهبود معیشت مردم است. امروز مطالبه مردم از صاحبان این کرسیها روشن است؛ مازندران باید سهم واقعی خود را از این قدرت ملی دریافت کند.
