سواحل شمال زیر سایه هشدارهای بیاثر؛
دریای خزر قربانی بیتوجهیها؛ چرا غرقشدگیها پایان ندارد؟
هر سال با آغاز فصل سفر به شمال کشور، هشدارها درباره خطرات شنا در مناطق ممنوعه تکرار میشود؛ تابلوهای هشدار نصب میشوند، مسئولان درباره جریانهای خطرناک دریای خزر اطلاعرسانی میکنند و ناجیان غریق در مناطق مجاز مستقر میشوند، اما با این حال، باز هم خبرهای تلخ غرقشدگی، خانوادههایی را داغدار میکند. حادثه اخیر در رامسر که به جانباختن پنج جوان انجامید، بار دیگر زنگ خطر را برای مدیریت ایمنی سواحل به صدا درآورد.
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴، در حادثهای که در منطقه شنا ممنوع توسکاسرای رامسر رخ داد، هفت جوان مسافر وارد محدودهای شدند که به گفته مسئولان، به دلیل وجود جریانهای شکافنده از نقاط پرخطر ساحلی محسوب میشود. نتیجه این تصمیم، جانباختن پنج نفر و ادامه عملیات جستوجو برای یافتن آخرین مفقود این حادثه بود.
واقعیت این است که مسئله غرقشدگی در سواحل شمالی، دیگر یک اتفاق موردی و غیرمنتظره نیست؛ بلکه به یک نگرانی تکرارشونده در فصلهای سفر تبدیل شده است. در هفتههای اخیر نیز اخبار متعددی از غرقشدن مسافران در نقاط مختلف ساحلی منتشر شد؛ حوادثی که نشان میدهد هشدارهای ایمنی هنوز نتوانستهاند به رفتار عمومی تبدیل شوند.
البته در بسیاری از این حوادث، بیتوجهی افراد به علائم شنا ممنوع و توصیههای ایمنی، یکی از عوامل اصلی وقوع حادثه اعلام میشود. اما پرسش مهم اینجاست که آیا صرف نصب تابلوهای هشدار میتواند برای حفظ جان هزاران گردشگری که هر سال راهی سواحل خزر میشوند کافی باشد؟
دریای خزر برخلاف ظاهر آرام خود، دارای خطرات پنهانی مانند جریانهای شکافنده، تغییرات ناگهانی عمق آب و شرایط متغیر جوی است؛ خطراتی که بسیاری از مسافران، بهویژه گردشگران غیر بومی، شناخت کافی از آن ندارند. بنابراین، پیشگیری از حوادث نیازمند فراتر رفتن از هشدارهای معمول و حرکت به سمت آموزش و فرهنگسازی مستمر است.
در این میان، نقش دستگاههای متولی نیز قابل توجه است. ساماندهی نقاط حادثهخیز، افزایش اطلاعرسانی در مبادی ورودی شهرهای ساحلی، استفاده از روشهای نوین هشداردهی و تقویت حضور نیروهای امدادی در مناطق پرخطر، اقداماتی است که میتواند هزینههای انسانی این حوادث را کاهش دهد.
تجربه نشان داده است که حضور ناجیان غریق در طرحهای سالمسازی دریا تأثیر قابل توجهی در کاهش تلفات دارد؛ اما بخش قابل توجهی از سواحل خارج از این محدودهها قرار دارد و همین موضوع، ضرورت برنامهریزی گستردهتر برای مدیریت ایمنی سواحل را دوچندان میکند.
از سوی دیگر، مسافران نیز باید بپذیرند که دریا محل آزمون شجاعت نیست. ورود به مناطق ممنوعه، نادیده گرفتن هشدارها و اعتماد به ظاهر آرام آب، میتواند در چند دقیقه یک سفر تفریحی را به فاجعهای جبرانناپذیر تبدیل کند.
تکرار آمار غرقشدگیها در هفتههای گذشته، یک پیام روشن دارد؛ پیشگیری از این حوادث تنها با صدور اطلاعیه و نصب تابلو محقق نمیشود. کاهش تلفات دریایی نیازمند همکاری سه ضلع مردم، رسانهها و دستگاههای مسئول است.
دریای خزر قرار نیست مقصدی برای ثبت خاطرات تلخ باشد. اما تا زمانی که فرهنگ ایمنی، آموزش عمومی و مدیریت پیشگیرانه به اندازه توسعه گردشگری ساحلی مورد توجه قرار نگیرد، هر تابستان ممکن است خبرهای تلخ دیگری از سواحل شمالی به تیتر رسانهها بازگردد.
