عنایت طالبی در گفتوگو با دسترنج ۲۴:
«تأمین رفاه» قدرت خرید بازنشسته را افزایش نمیدهد؛ فقط جیب خالی او را زودتر خالی میکند!
نایبرئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران با انتقاد از طرح «تأمین رفاه» گفت: وقتی مستمری بازنشسته کفاف هزینههای یک ماه زندگی را نمیدهد، جلو انداختن زمان دسترسی به همان مستمری، نه رفاهآفرینی است و نه حمایت معیشتی؛ بلکه جابهجایی زمان برداشت از جیب بازنشسته است.
عنایت طالبی، نایبرئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران، در گفتوگوی اختصاصی با دسترنج ۲۴ با اشاره به طرح جدید «تأمین رفاه» اظهار داشت: باید از مسئولان تأمین اجتماعی پرسید دقیقاً کدام بخش از این طرح قرار است سفره بازنشسته را بزرگتر کند؟ وقتی قرار است روز بیستم هر ماه اعتباری معادل مستمری خالص بازنشسته در کیف پول اعتباری او شارژ شود و با واریز حقوق ماهانه، همان مبلغ از مستمریاش برداشت شود، چه اتفاق تازهای در وضعیت معیشتی او رخ داده است؟
وی افزود: بازنشسته امروز با انبوهی از هزینههای زندگی، از اجارهخانه و خوراک گرفته تا دارو و درمان، دستوپنجه نرم میکند. مسئله اصلی او این نیست که حقوقش را چند روز زودتر دریافت کند؛ مسئله این است که حقوقش برای یک ماه زندگی کافی نیست. اگر قرار باشد همان مبلغ همیشگی را فقط ده روز زودتر در قالب اعتبار دریافت کند و هنگام واریز مستمری از حسابش کسر شود، نمیتوان نام این اقدام را تقویت قدرت خرید گذاشت.
طالبی با تأکید بر اینکه «تغییر زمان دریافت پول، به معنای افزایش قدرت خرید نیست»، تصریح کرد: ما با اصل تسهیل دسترسی بازنشستگان به کالا و خدمات مخالف نیستیم؛ اتفاقاً هر اقدامی که باری از دوش این قشر بردارد، قابل استقبال است. اما باید دید پشت عنوانهای جذاب و تبلیغات پررنگ، چه امتیاز واقعی نصیب بازنشسته میشود. اگر این اعتبار قرار است بدون افزایش بدهی و هزینه اضافی در اختیار بازنشسته قرار بگیرد، باز هم باید پرسید مزیت آن نسبت به پرداخت زودتر مستمری چیست؟ اگر هم قرار است بازنشسته محدود به خرید از مراکز مشخص باشد، موضوع پیچیدهتر میشود.
بازنشسته حق انتخاب میخواهد، نه فهرست فروشگاههای از پیش تعیینشده
نایبرئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران با اشاره به محدود شدن محل خرید اعتبار در فروشگاهها و مراکز طرف قرارداد پلتفرمهای وایب، پیول و تأمینو گفت: یکی از حقوق بدیهی مصرفکننده، امکان انتخاب و مقایسه قیمتهاست. بازنشسته باید بتواند با توجه به درآمد محدود خود، از هر فروشگاهی که قیمت مناسبتر و کیفیت بهتری دارد خرید کند. وقتی دایره انتخاب او به مجموعهای از فروشگاههای طرف قرارداد محدود میشود، این نگرانی به وجود میآید که آیا منافع مصرفکننده واقعاً در اولویت قرار گرفته است؟
وی ادامه داد: مسئولان باید شفاف توضیح دهند که این فروشگاهها چگونه انتخاب شدهاند، چه سازوکاری برای نظارت بر قیمتها وجود دارد و آیا بازنشسته در این مراکز واقعاً کالا را ارزانتر از بازار تهیه میکند یا خیر. صرف قرارداد بستن با چند فروشگاه و ایجاد یک کیف پول اعتباری، بهخودیخود امتیاز اقتصادی محسوب نمیشود. اگر قرار است بازنشسته خرید کند، باید از این خرید منفعت ببرد، نه اینکه صرفاً به مصرفکننده یک شبکه تجاری مشخص تبدیل شود.
مشکل بازنشسته، ده روز زودتر حقوق گرفتن نیست!
طالبی با اشاره به شرایط دشوار اقتصادی بازنشستگان خاطرنشان کرد: وقتی حقوق یک بازنشسته در نیمه ماه تمام میشود و او برای تأمین هزینههای روزهای پایانی ماه با مشکل روبهروست، این موضوع نشاندهنده شکاف عمیق میان درآمد و هزینههای زندگی است. راهحل این مشکل، ارائه اعتبار کوتاهمدت نیست. بازنشسته نیازمند درآمدی متناسب با هزینههای واقعی زندگی است.
وی تأکید کرد: اگر قرار است طرحی با عنوان رفاه اجرا شود، باید در عمل رفاه ایجاد کند. آیا بهتر نیست بهجای تبلیغات گسترده درباره کیف پول اعتباری، منابع و توان مدیریتی صرف تقویت خدمات درمانی، کاهش هزینه دارو، حمایت واقعی از سبد معیشت و افزایش قدرت خرید بازنشستگان شود؟
رفاه با اجرای قانون محقق میشود، نه با جابهجایی موعد حقوق
نایبرئیس کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی مازندران در بخش دیگری از این گفتوگو، اجرای کامل قوانین حمایتی را مهمترین مطالبه بازنشستگان دانست و گفت: انتظار جامعه بازنشستگی این است که سازمان تأمین اجتماعی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی بهجای تمرکز بر طرحهای تبلیغاتی و کوتاهمدت، اجرای دقیق تعهدات قانونی را در اولویت قرار دهند. مواد ۵۴، ۹۶ و ۱۱۱ قانون تأمین اجتماعی از جمله موضوعاتی هستند که باید با جدیت دنبال شوند.
طالبی افزود: بازنشسته پس از سالها کار و پرداخت حق بیمه، انتظار دارد در دوران بازنشستگی از حداقل امنیت معیشتی، درمانی و رفاهی برخوردار باشد. نمیتوان از یک سو هزینههای زندگی هر روز افزایش پیدا کند و از سوی دیگر، برای جبران این وضعیت، اعتبار خریدی در اختیار بازنشسته قرار بگیرد که چند روز بعد از مستمری خودش برداشت میشود.
وی در پایان تأکید کرد: ما از هر طرحی که واقعاً به نفع بازنشسته باشد استقبال میکنیم، اما ملاک قضاوت باید نتیجه باشد، نه نام و تبلیغات. اگر «تأمین رفاه» قرار است خدمتی ماندگار باشد، باید قدرت خرید را افزایش دهد، قیمتها را کنترل کند، حق انتخاب بازنشسته را به رسمیت بشناسد و منفعت اقتصادی ملموسی برای او داشته باشد. بازنشسته امروز به شعار و اعتبار موقت نیاز ندارد؛ او حقوقی میخواهد که بتواند با آن زندگی کند، درمان شود و با عزت و آرامش روزگار بگذراند.
رفاه واقعی آن نیست که بازنشسته ده روز زودتر پول خودش را خرج کند؛ رفاه آن است که پس از دریافت مستمری، تا پایان ماه شرمنده سفره خانوادهاش نباشد.

