وقتی دولت به یک ضعف قدیمی اعتراف میکند؛
اعتراف رئیس، مطالبه مردم؛ استاندار مازندران چه زمانی روبهروی خبرنگاران مینشیند؟
اعتراف رئیس امور اطلاعرسانی دولت به ضعف دستگاههای اجرایی در استفاده از ظرفیت رسانهها و فضای مجازی، حرف تازهای برای اهالی رسانه نیست؛ اما اهمیت آن در این است که یک مقام مسئول، این بار صراحتاً آن را پذیرفته است. سالهاست بسیاری از مدیران، رسانه را تنها در زمان بحران یا هنگام دفاع از عملکرد خود جدی میگیرند؛ در حالی که رسانه، پل ارتباطی مردم و مسئولان است. حالا این پرسش در مازندران نیز مطرح است؛ آیا زمان آن نرسیده که مدیران ارشد استان، گفتوگوی مستقیم و منظم با رسانهها را جدیتر دنبال کنند؟
به گزارش خبرنگار دسترنج ۲۴،علی احمدنیا، رئیس امور اطلاعرسانی دولت، در نشست شورای هماهنگی روابط عمومیهای دستگاههای اجرایی، از این واقعیت سخن گفت که دستگاههای دولتی در دو سال گذشته نتوانستهاند از ظرفیت ارزشمند فضای مجازی بهدرستی استفاده کنند؛ اظهارنظری که بیش از آنکه یک انتقاد ساده باشد، باید بهعنوان یک هشدار جدی برای نظام مدیریتی کشور دیده شود.
پذیرفتن یک ضعف، نخستین گام برای اصلاح است؛ و از این منظر، صراحت یک مقام مسئول در بیان این مسئله قابل تقدیر است. مشکلی که البته محدود به دولت فعلی نیست و دولتهای گذشته نیز با آن مواجه بودند، اما کمتر مدیری حاضر شد با چنین صراحتی درباره آن صحبت کند.
روابط عمومی؛ ویترین تشریفات یا اتاق فکر مدیریت؟
سالهاست یکی از چالشهای جدی در ساختار اجرایی کشور، نگاه نادرست برخی مدیران به جایگاه روابط عمومی است. هنوز هم در بخشی از دستگاهها، روابط عمومی نه بهعنوان یک بازوی راهبردی مدیریت، بلکه صرفاً بهعنوان واحدی برای انتشار خبر، تنظیم برنامهها و پوشش مراسمها دیده میشود.
بسیاری از مدیران زمانی اهمیت رسانه و روابط عمومی را احساس میکنند که با یک بحران رسانهای مواجه شوند، انتقادی منتشر شود یا افکار عمومی درباره عملکرد آنها سؤال داشته باشد.
در حالی که روابط عمومی حرفهای باید پیش از بحران فعال باشد؛ باید صدای مردم را بشنود، مسائل جامعه را به مدیر منتقل کند و عملکرد دستگاه را شفاف برای افکار عمومی توضیح دهد.
رسانه؛ رقیب مدیران نیست، شریک حکمرانی است
یکی از اشتباهات رایج در میان برخی مدیران این است که رسانه را صرفاً یک ابزار تبلیغاتی میبینند؛ در حالی که رسانه، پل ارتباطی میان مردم و مسئولان است.
رسانهها از یک سو میتوانند اقدامات و خدمات دستگاههای اجرایی را به مردم منتقل کنند و از سوی دیگر، مشکلات، مطالبات و دغدغههای جامعه را به مدیران و تصمیمگیران برسانند.
بهویژه رسانههای محلی، نقش مهمی در انتقال مسائل بومی و منطقهای دارند؛ موضوعاتی که شاید در سطح ملی دیده نشوند، اما برای مردم یک استان یا شهرستان مسئلهای جدی محسوب میشوند.
نادیده گرفتن ظرفیت رسانههای محلی، در نهایت باعث افزایش فاصله میان مردم و مسئولان خواهد شد.
وقتی ارتباط مدیران با رسانه به یک نشست سالانه محدود میشود
یکی از آسیبهای جدی سالهای اخیر، کاهش ارتباط مستمر مدیران با رسانههاست. در بسیاری از موارد، تعامل مدیران با خبرنگاران به یک نشست خبری سالانه یا چند گفتوگوی مناسبتی محدود شده است؛ نشستهایی که گاهی بیشتر به ارائه گزارش عملکرد شباهت دارد تا یک گفتوگوی واقعی و پاسخمحور.
البته این مشکل تنها متوجه مدیران نیست. بخشی از این ضعف به مطالبهگری ناکافی برخی رسانهها بازمیگردد؛ چرا که رسانه زمانی میتواند نقش نظارتی خود را ایفا کند که پرسشگر، پیگیر و مطالبهگر باشد.
اما در سوی دیگر، مدیرانی هم وجود دارند که اساساً اعتقاد چندانی به گفتوگوی مستقیم با رسانهها ندارند و ترجیح میدهند ارتباطشان به انتشار اخبار رسمی محدود شود.
مازندران و یک مطالبه رسانهای؛ پاسخگویی مستقیم مدیران
مازندران نیز از این قاعده مستثنی نیست. در سالهای اخیر، یکی از مطالبات جدی جامعه رسانهای استان، افزایش ارتباط مستقیم مدیران ارشد با خبرنگاران و برگزاری نشستهای خبری منظم بوده است.
استاندار مازندران با وجود گذشت حدود دو سال از آغاز فعالیت دولت، تاکنون نشست خبری عمومی با حضور طیف گسترده خبرنگاران استان برگزار نکرده است؛ موضوعی که از سوی فعالان رسانهای بهعنوان یکی از مطالبات حوزه اطلاعرسانی مطرح شده است.
بدون تردید، برگزاری نشست خبری و پاسخگویی مستقیم به پرسشهای رسانهها، نه نشانه ضعف مدیران، بلکه نشانه بلوغ مدیریتی و احترام به افکار عمومی است.
از اعتراف تا اقدام؛ مسیر سخت بازسازی اعتماد
اکنون که رئیس امور اطلاعرسانی دولت از ضعف ارتباطی دستگاهها سخن گفته، مهمترین سؤال این است که این اعتراف آیا به اصلاح ساختارها منجر خواهد شد یا تنها در حد یک بیان رسانهای باقی میماند؟
مدیران باید بدانند که رسانه، مانع مدیریت نیست؛ ابزار بهتر مدیریت کردن است.
جامعه امروز بیش از گذشته نیازمند مدیرانی است که در دسترس باشند، پرسش بشنوند و پاسخ دهند. اعتماد عمومی با اطلاعیههای رسمی ساخته نمیشود؛ با گفتوگو، شفافیت و حضور در میان مردم شکل میگیرد.
شاید وقت آن رسیده باشد که از تهران تا مازندران، یک اصل ساده دوباره جدی گرفته شود؛ مدیری که با رسانه حرف میزند، در واقع با مردم گفتوگو میکند.
