روایت رئیس کانون بازنشستگان رستمکلا از بحران معیشت و درمان؛
از «حقوق ۵ روزه» تا «دارو یا نان»؛ روایت تلخ زندگی بازنشستگان!
نشستن پای صحبتهای عنایت طالبی، رئیس کانون بازنشستگان شهرستان رستمکلا، بیش از آنکه یک گفتوگوی ساده باشد، روایت بخشی از مشکلات و دغدغههایی است که امروز زندگی بسیاری از بازنشستگان را تحت تأثیر قرار داده است.
عنایت طالبی در گفتوگویی صریح با خبرنگار «دسترنج ۲۴» از وضعیت معیشتی، مشکلات درمانی، کاهش قدرت خرید و مطالبات بازنشستگان سخن گفت و تأکید کرد که افزایش هزینههای زندگی، بخش قابل توجهی از این قشر را با دشواریهای جدی مواجه کرده است.
حقوقی که فقط پنج روز دوام دارد
رئیس کانون بازنشستگان شهرستان رستمکلا، سخنان خود را با اشاره به وضعیت معیشتی بازنشستگان آغاز کرد و گفت: «واقعیت عریان زندگی امروز بازنشستگان این است که حقوق ماهیانه، تنها پنج روز اول ماه را پوشش میدهد.»
وی افزود: «این یک آمار کاغذی نیست؛ این یعنی بازنشسته ما ۲۵ روز باقیمانده ماه را در حالت اضطرار و مدیریت بحران شخصی زندگی میکند. وقتی میگویم پنج روز، یعنی عملاً سفرهها بعد از همان چند روز اول دریافت حقوق، خالی میشوند.»
طالبی با اشاره به افزایش مداوم هزینههای زندگی اظهار کرد: فاصله میان درآمد بازنشستگان و هزینههای واقعی زندگی به حدی رسیده است که بسیاری از خانوادهها ناچارند برای تأمین نیازهای روزمره، اولویتبندی سختی میان مخارج خود انجام دهند.
کاهش قدرت خرید و حذف پروتئین از سفرهها
رئیس کانون بازنشستگان شهرستان رستمکلا در ادامه با اشاره به وضعیت سبد غذایی بازنشستگان، نسبت به پیامدهای ادامه این شرایط هشدار داد.
او گفت: «ما فقط درباره گرانی حرف نمیزنیم، ما داریم درباره حذف پروتئین از سبد غذایی یک نسل صحبت میکنیم.»
طالبی ادامه داد: «وقتی بازنشسته مجبور است بین خرید گوشت، مرغ و حتی حبوبات، یکی را انتخاب کند و باقی را برای همیشه از سفره حذف کند، یعنی ما داریم فروپاشی تدریجی سلامت قشری را میبینیم که خود، سازنده این کشور بوده است.»
وی افزود: «انتخاب کردن دارو به جای نان، تراژدی بزرگی است که امروز در خانههای بسیاری از بازنشستگان جریان دارد.»
به گفته طالبی، افزایش قیمت کالاهای اساسی و هزینههای درمان، موجب شده است سهم هزینههای ضروری از درآمد خانوارهای بازنشسته افزایش پیدا کند و در مقابل، امکان تأمین برخی نیازهای غذایی و رفاهی کاهش یابد.
درمان؛ وعدهای که به بنبست رسیده است
طالبی در بخش دیگری از این گفتوگو به مشکلات درمانی بازنشستگان اشاره کرد و گفت یکی از جدیترین دغدغههای این قشر، افزایش هزینههای درمان و فاصله میان وعدههای مطرحشده درباره حمایتهای بیمهای و واقعیتهای موجود است.
وی با انتقاد از وضعیت موجود اظهار کرد: «سیستم درمانی و وعدههایی که درباره درمان رایگان و بیمه تکمیلی داده شد، در عمل به یک بنبست کامل رسیده است.»
رئیس کانون بازنشستگان شهرستان رستمکلا افزود: «بازنشسته ما زمانی که بیش از هر زمان دیگری به حمایت نیاز دارد، پشت در بیمارستانها با هزینههای کمرشکنی مواجه میشود که قرار بود بیمهها پرداخت کنند.»
طالبی تأکید کرد: «این فاصله بین حرف تا عمل، تبدیل به شکافی شده که دیگر با هیچ مسکن موقتی پر نمیشود.»
وی معتقد است مشکلات درمانی برای بازنشستگان اهمیت بیشتری دارد، چرا که افزایش سن معمولاً نیاز به خدمات پزشکی و دارویی را بیشتر میکند و در چنین شرایطی، افزایش هزینههای درمان میتواند فشار مضاعفی بر درآمد ثابت بازنشستگان وارد کند.
مطالبه بازنشستگان؛ از افزایش مستمری تا اصلاح درمان
رئیس کانون بازنشستگان شهرستان رستمکلا در بخش پایانی این گفتوگو به مطالبات این قشر پرداخت و گفت بازنشستگان امروز بیش از وعدههای کلی، نیازمند اقدامات مشخص و قابل سنجش هستند.
طالبی با تأکید بر اینکه زمان وعدههای کلی گذشته است، اظهار کرد: «مطالبه ما شفاف است: افزایش واقعی مستمریها متناسب با نرخ واقعی تورم، نظارت بر قیمت کالاهای اساسی و اصلاح فوری ساختار درمانی.»
وی افزود: «اینها دیگر خواسته صنفی نیست؛ این حداقلهای حیات انسانی است.»
طالبی ادامه داد: «ما از مسئولان نمیخواهیم که به بازنشستگان لطف کنند؛ ما خواستار اجرای حقی هستیم که امروز در زیر چرخدندههای تورم له شده است.»
وی تأکید کرد که موضوع معیشت بازنشستگان نباید صرفاً در قالب وعدههای مقطعی یا تصمیمات کوتاهمدت دنبال شود و برای حل مشکلات موجود، نیاز به سیاستگذاری پایدار و متناسب با شرایط اقتصادی خانوارهای بازنشسته وجود دارد.
ضرورت توجه فوری به وضعیت بازنشستگان
رئیس کانون بازنشستگان شهرستان رستمکلا در پایان با اشاره به شرایط اقتصادی موجود، بر ضرورت توجه جدیتر مسئولان به وضعیت معیشتی و درمانی بازنشستگان تأکید کرد.
روایت مطرحشده از سوی طالبی، تصویری از شرایط قشری است که پس از سالها فعالیت و خدمت، اکنون بخش مهمی از درآمد خود را صرف نیازهای ضروری زندگی و هزینههای درمان میکند.
در شرایطی که قدرت خرید خانوارهای بازنشسته تحت تأثیر افزایش هزینههای زندگی قرار گرفته، مطالباتی مانند متناسبسازی واقعی درآمد با هزینههای زندگی، کنترل قیمت کالاهای اساسی و دسترسی مناسب به خدمات درمانی، از جمله موضوعاتی است که نیازمند توجه جدی سیاستگذاران و مسئولان مربوطه است.
طالبی این گفتوگو را با تأکید بر ضرورت اقدام فوری مسئولان به پایان رساند؛ مطالبهای که به گفته او، دیگر صرفاً یک خواسته صنفی نیست، بلکه به مسئلهای مرتبط با حداقلهای زندگی و حفظ کرامت بازنشستگان تبدیل شده است.
درد بازنشستگان، تنها مسئله میزان حقوق نیست؛ مسئله اصلی، فاصله روزافزون میان درآمد ثابت و هزینههای متغیر زندگی است؛ فاصلهای که اگر برای آن چارهای اندیشیده نشود، میتواند ابعاد اجتماعی و اقتصادی گستردهتری پیدا کند.
