آیا مازندران از بحرانهای تکراری آب عبور میکند؟
آب در مازندران؛ پایان عصر مُسکنهای مقطعی یا آغاز یک تحول واقعی؟
سالهاست که آب در برخی شهرهای مازندران به یکی از جدیترین دغدغههای مردم تبدیل شده است. حالا آبفای استان از اجرای طرحهای گسترده در ۱۱ شهر، خروج قائمشهر از وضعیت اضطراری و نوسازی زیرساختها سخن میگوید. در این میان، اگرچه نقد و مطالبهگری همچنان ضروری است، اما انصاف حکم میکند نقش مدیریت، پیگیری و پشتکار بهزاد برارزاده در به جریان افتادن بسیاری از پروژههای زیرساختی سالهای اخیر نیز مورد توجه قرار گیرد؛ پروژههایی که موفقیت یا ناکامی آنها میتواند آینده آبی مازندران را رقم بزند.
به گزارش دسترنج ۲۴،در سالهای اخیر، رشد جمعیت، توسعه شهرنشینی، افزایش ساختوساز و تغییرات اقلیمی، فشار سنگینی بر زیرساختهای آب و فاضلاب مازندران وارد کرده است. در چنین شرایطی، تأمین پایدار آب دیگر یک خدمت عادی نیست؛ بلکه یکی از مهمترین الزامات توسعه و حتی امنیت اجتماعی محسوب میشود.
هر بار که افت فشار یا قطعی آب در شهری رخ میدهد، موضوع از یک مسئله فنی فراتر میرود و به مطالبهای عمومی تبدیل میشود؛ مطالبهای که پاسخ به آن نیازمند برنامهریزی بلندمدت و سرمایهگذاری مستمر است.
تفاوت یک رویکرد جدید با مدیریت روزمره
آنچه در نشست اخیر مدیرعامل آبفای مازندران جلب توجه میکرد، صرفاً اعلام چند پروژه یا اعتبار جدید نبود. نکته مهم، تأکید بر توسعه همزمان ۱۱ شهر استان و عبور از نگاه متمرکز به چند شهر خاص بود.
این رویکرد اگر بهدرستی اجرا شود، میتواند گامی مهم در تحقق عدالت زیرساختی باشد؛ موضوعی که سالها مورد مطالبه بسیاری از شهرها و مناطق کمتر برخوردار استان بوده است.
نگاه توسعهمحور زمانی معنا پیدا میکند که همه شهرهای استان در یک نقشه جامع دیده شوند و منابع و امکانات تنها در یک نقطه متمرکز نشود.
قائمشهر؛ نماد یک آزمون مهم
در میان پروژههای مطرحشده، قائمشهر از اهمیت ویژهای برخوردار است. شهری که طی سالهای گذشته بارها با چالشهای مرتبط با آب مواجه بوده و اکنون قرار است با تکمیل رینگ شهری، بهسازی چاهها و اجرای طرحهای انتقال آب، از وضعیت اضطراری فاصله بگیرد.
اگر این وعدهها در زمان مقرر محقق شود، قائمشهر میتواند به نمونه موفقی از مدیریت زیرساختی در استان تبدیل شود. اما اگر پروژهها به سرنوشت بسیاری از طرحهای نیمهتمام گذشته دچار شوند، اعتماد عمومی آسیب خواهد دید.
انصاف در کنار مطالبهگری
رسانه وظیفه دارد مطالبهگر باشد و عملکرد مدیران را نقد کند، اما نقد منصفانه با نادیده گرفتن واقعیتها تفاوت دارد.
واقعیت این است که طی سالهای اخیر، بخش مهمی از پروژههای حوزه آب و فاضلاب مازندران در شرایطی پیش رفته که محدودیتهای مالی، افزایش هزینهها و فرسودگی زیرساختها کار را دشوار کرده است. در چنین فضایی نمیتوان از نقش پیگیریهای مستمر، حضور میدانی و پشتکار بهزاد برارزاده در پیشبرد پروژهها به سادگی عبور کرد.
بسیاری از طرحهایی که امروز در مرحله اجرا یا بهرهبرداری قرار دارند، حاصل سالها رایزنی برای جذب اعتبار، پیگیریهای فنی و تلاش برای عبور از موانع اجرایی هستند. این موضوع البته به معنای مصونیت از نقد نیست، بلکه نشان میدهد قضاوت منصفانه باید همه ابعاد را در نظر بگیرد.
مردم منتظر نتیجهاند
با وجود همه برنامهها، اعتبارات و وعدهها، یک حقیقت تغییر نکرده است؛ مهمترین داور عملکرد مدیران، مردم هستند.
مردم بیش از هر چیز به دنبال نتیجهاند. آنها میخواهند بدانند پروژههای اعلامشده چه زمانی به بهرهبرداری میرسد، چه میزان از مشکلات فعلی کاهش پیدا میکند و آیا تابستانهای آینده نیز با دغدغههای تکراری آب همراه خواهد بود یا خیر.
آزمون بزرگ توسعه آبی مازندران
نشست خبری اخیر آبفای مازندران را میتوان آغاز فصل جدیدی از وعدههای توسعهای در حوزه آب استان دانست. فصل جدیدی که در آن از عدالت در توزیع خدمات، توسعه همزمان ۱۱ شهر، نوسازی شبکهها و رفع بحرانهای قدیمی سخن گفته میشود.
اما تجربه نشان داده است که فاصله میان وعده و واقعیت، تنها با کارنامه اجرایی پر میشود.
امروز نشانههایی از یک نگاه توسعهگرا در مدیریت آب استان دیده میشود و در این مسیر، نقش پیگیری و پشتکار مدیرعامل آبفای مازندران قابل انکار نیست. با این حال، موفقیت نهایی زمانی معنا پیدا میکند که مردم آثار این تلاشها را در زندگی روزمره خود لمس کنند؛ روزی که دغدغه آب از تیتر اخبار خارج شود و به یک خدمت پایدار و قابل اتکا تبدیل گردد.
